Σπανίως προσέχουμε την παρουσία του Θεού. Δεν βλέπουμε το Θεό μπροστά μας, δεν τον αισθανόμαστε δίπλα, μέσα μας! Ένας κόσμος ολόκληρος βρίσκεται στο σκοτάδι της αγνωσίας και στη σκιά του θανάτου, πεινασμένος και διψασμένος για την τροφή της ζωής, περιπλανώμενος […]
Για να ειρηνεύσουμε αυτούς που είναι διαπληκτισμένοι, πρώτα να προσευχόμαστε γι' αυτούς. Μετά να τους προτρέπουμε για εξομολόγηση στον Πνευματικό και να τους συμβουλεύουμε με τα λόγια του Ευαγγελίου, κατά τον λόγο του Κυρίου, που λέει: «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται». Αυτοί που δεν θέλουν να συμφιλιωθούν, δεν μπορούν και να κοινωνήσουν. Αν ο ένας απ' αυτούς πεθάνει ασυμφιλίωτος με τον αντίδικό του, τότε πρέπει ο ζων να πάει στον τάφο του επί 40 ημέρες και να τον παρακαλεί να τον συγχωρήσει. Αυτό βέβαια είναι κάπως δύσκολο. Εμείς όμως προτρέπουμε τους ζώντες να βάζουν μετάνοια στους νεκρούς... Διαβάστε τη συνέχεια

