Τον Αύγουστο του 1999 – γράφει η Μαρία Βαβουλιώτου-Καραΐσκου – στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, νοσηλευόταν με καρκίνο όρχεως ένας στρατιώτης που ήταν συγγενής γνωστής μας οικογένειας. Είχε χειρουργηθεί στην Κύπρο, όπου υπηρετούσε, και είχε έρθει για μετεγχειρητική παρακολούθηση και θεραπεία στην […]
Εφραίμ Ιερομόναχος Κατουνακιώτης, ή απλά παπα-Εφραίμ. Έτσι όλοι τον αποκαλούσαμε στις συζητήσεις μας και στην αναφορά μας προς αυτόν. Λέγοντας δε γενικά «το είπε ο παπα-Εφραίμ» όλοι εννοούσαν ότι επρόκειτο περί του Κατουνακιώτου. Και ο λόγος του γινόταν δεκτός με σεβασμό, και χωρίς αντιρρήσεις, γιατί τον είπε ο παπα-Εφραίμ, απλούς, διακριτικός, παρηγορητικός στις θλίψεις και δοκιμασίες μας, συμμετέχων στις χαρές μας, συμβουλευτικός όταν υπήρχε ανάγκη ή του το ζητούσαμε, προσευχητικός όταν διέβλεπε ότι δια της προσευχής θα μας βοηθούσε, στοργικός και με άμετρη αγαπητική διάθεση για τον καθένα μας που τον επισκεπτόταν και τον καθιστούσε κοινωνό των εσωτερικών του καταστάσεων,... Διαβάστε τη συνέχεια

