Ο Γέροντας Ιάκωβος – διηγείται ο π. Γεώργιος Αυθίνος – είχε αρρωστήσει πολύ. Ο γιατρός του είπε ότι πρέπει επειγόντως να εγχειριστή. Ο Γέροντας, όμως, σκεπτόμενος την έκθεση του σώματός του σε γιατρούς και νοσοκόμους, έμεινε με τους πόνους τρεις […]
Σαν Πνευματικός ο π. Ιωσήφ τελούσε με προσοχή και θείο φόβο το Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως. Δεχόταν όλους, όσοι έρχονταν σ' αυτόν, οποιαδήποτε ημέρα και ώρα. Έκανε την εξομολόγηση, χωρίς βιασύνη, για να μη μείνει έστω κι ένα αμάρτημα ανεξομολόγητο. Ο π. Ιωσήφ ήταν πράγματι πολύ φλογερός και προσεκτικός στο πνευματικό του έργο. Ουδέποτε γελούσε. Δεν ήξερε να μιλά ωραία, ούτε πολύ, ούτε με καλολογίες. Ήξερε όμως να προσεύχεται πολύ, να σιωπά και να διδάσκει τους άλλους νύκτα και ημέρα με τη ζωή του και τα έργα του. Στην εξομολόγηση ζητούσε από τον καθένα βαθειά ταπείνωση, ομολογία της προσωπικής του... Διαβάστε τη συνέχεια

