Όταν ήμουν στα νειάτα μου κατηχητής – διηγείται ο Π. Χ. – είχα ένα κατηχητόπουλο που το έλεγαν Δημήτρη. Προερχόταν από χριστιανική οικογένεια και ήταν πολύ καλό παιδί και καλός χριστιανός. Τον αγαπούσα πολύ, αλλά είχε πολλές ανησυχίες πνευματικές. […]
Τον Οκτώβριο του 1974 ο Ηγούμενος Ανδρέας παραιτήθηκε από την Ηγουμενία και πήγε να ησυχάση στο μετόχι της Μονής εντός του Αγίου Όρους, στον Μονοξυλίτη, του οποίου ο ναός τιμάται στον άγιο Νικόλαο, και τον οποίο υπερευλαβείτο ο Προηγούμενος Ανδρέας. Εκεί το έτος 1975 τον επισκέπτονταν κάποιοι ζηλωτές από του Εσφιγμένου. Είχε κοιμηθή ο Ηγούμενός τους και επειδή εφοβούντο μην τους διώξουν από το Εσφιγμένου, τον εκλιπαρούσαν να αναλάβη αυτός Ηγούμενος. Σαν άνθρωπος ταλαντευόταν με τα τόσα που άκουσε και τις παρακλήσεις των ζηλωτών, αλλά δεν τ' απεφάσιζε. Φοβόταν αφ' ενός μεν μήπως έχη κρίμα αν δεν βοηθήση το Εσφιγμένου,... Διαβάστε τη συνέχεια

