Ο κόσμος αυτός που ζούμε είναι όλο πόνους, πίκρες, θλίψεις, απογοητεύσεις, στενοχώριες, δοκιμασίες και δυσκολίες. Όπου να σταθείς, ό,τι ν’ αντικρύσεις, και ό,τι ν’ ακούσεις θα ’χει σχέση με την αμαρτία, την αδικία και τον θάνατο. Φαίνεται σαν να έχει […]

Προς το τέλος της ζωής του ο όσιος Γεώργιος, για δύο ημέρες, ήταν σε σιωπή. Μόλις κάποια στιγμή συνήλθε, ανακοίνωσε με καυτά δάκρυα: «Αχ, παιδιά μου, θα σας βρει συμφορά. Εγώ θα φύγω και από πίσω μου θα ακολουθήσει και […]

Στο μοναστήρι του οσίου Γεωργίου έρχονταν πολλοί προσκυνητές από το χωριό Δασωτό του Κάτω Νευροκοπίου. Ο ψάλτης του χωριού, βλέποντας τον ενθουσιασμό και την πίστη που έτρεφε ο κόσμος στον «άγιο καλόγερο», δυσπιστούσε και θέλησε κάποια ημέρα, που μία ομάδα […]

Ένας νέος, το 1950 ήταν τριάντα ετών, έπαθε ένα πολύ δυνατό νευρικό κλονισμό και είχε απογοητευθεί. Επισκέφθηκε πολλούς και διάφορους ιατρούς, δίχως να γνωρίσει θεραπεία. Είχε και την κακή συνήθεια να βλασφημεί. Η αδελφή του τον παρακαλούσε να επισκεφθούν τον […]

Είπε κάποτε ο όσιος Γεώργιος: «Είναι θέλημα Θεού να φύγω. Η αμαρτία προχώρησε πολύ. Μέσα στην αμαρτία κυλιέται ο κόσμος και δεν το καταλαβαίνει. Αυτά με κουράζουν, δεν αντέχω. Λυπάμαι μόνο τον κήπο μου, που τα δένδρα μου δεν πρόλαβαν […]

Πνευματικό τέκνο του οσίου Γεωργίου διηγήθηκε πως μία ημέρα πήγε μαζί του στο σπίτι του π. Αριστείδη, γιατί ο υιός του Κωνσταντίνος ήταν σοβαρά ασθενής από φυματίωση. Η κατάστασή του ήταν βαριάς μορφής. Κάθισαν λίγο μαζί με τον ασθενή. Φεύγοντας […]

Μία γυναίκα από το Περιθώρι της Δράμας γνώρισε τον όσιο Γεώργιο το έτος 1947. Επιθυμούσε να τον γνωρίσει από καιρό, γιατί πολλά θαυμαστά είχε ακούσει περί αυτού. Μετά από μία Θεία Λειτουργία τον επισκέφθηκε στο κελλάκι του. Της είπε ο […]

Το 1942 ένας κάτοικος της Σίψας ήταν βαρειά άρρωστος. Κάλεσαν τον όσιο Γεώργιο να τον μεταλάβει. Πήγε με τον ψάλτη του, τον Χατζηανέστη. Σε κάποια στιγμή άρχισε να κλαίει. Δεν μετάλαβε τον άρρωστο. Νόμιζαν πως κλαίει επειδή θα πέθαινε ο […]