Τιμάμε σήμερα, αδελφοί μου αγαπητοί, έναν άσημο ιερομόναχο, έναν φτωχό παπαδάκο, έναν ολιγογράμματο κληρικό, έναν φιλάσθενο άνθρωπο. Υπήρξε κρυμένος, αφανής, άδοξος, άγνωστος στους πολλούς, ενίοτε παρεξηγημένος, κυνηγημένος, δίχως εξωτερικά φανταχτερά προσόντα, λογιότητα, ρητορεία, υψηλές γνωριμίες, παρεμβάσεις στην κοινωνική ζωή δυναμικές, […]

 Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο όσιος Γεώργιος συλλειτουργούσε με αγίους. Άπειρες οι σχετικές συγκινητικές διηγήσεις. Στην απόλυση ο όσιος συνήθιζε να μνημονεύει και τους συλλειτουργούς του, τους ουράνιους φίλους του, τους τακτικούς «μουσαφίρηδές» του. Η κατάνυξή του τότε […]

 Ως λειτουργός ο όσιος Γεώργιος ήταν πάντοτε ακούραστος, σοβαρός, ιεροπρεπής κι ευλαβέστατος. Σηκωνόταν μόνος του τη νύχτα, συνήθως τα μεσάνυχτα, για να προσευχηθεί και να προετοιμασθεί για την αναίμακτη θεία ιερουργία. Όταν ήταν καλά στην υγεία του, λειτουργούσε καθημερινά. Μπορούσε […]

Πνευματικό τέκνο του οσίου Γεωργίου διηγήθηκε: «Όταν ο Γέροντας έβγαζε τη θεία κοινωνία, δεν ακουγόταν ούτε ψίθυρος, τίποτε. Και αν κάτι ήθελε να πει, ακουμπούσε το άγιο ποτήριο στην αγία τράπεζα, έβγαινε έξω, έκανε τις παρατηρήσεις και μετά το ξαναέπαιρνε. […]

Η παρουσία του πόνου στη ζωή μας δεν μπορεί παρά να είναι για όλους ένα γεγονός αδιαμφισβήτητο. Το αρχαίο ερώτημα, δικαιολογημένο και σαφές, είναι πάντοτε και σήμερα το αυτό. Γιατί να πονάμε; Έχει κάποιο νόημα ο πόνος στη ζωή του […]