Είπε κάποτε ο όσιος Γεώργιος: «Είναι θέλημα Θεού να φύγω. Η αμαρτία προχώρησε πολύ. Μέσα στην αμαρτία κυλιέται ο κόσμος και δεν το καταλαβαίνει. Αυτά με κουράζουν, δεν αντέχω. Λυπάμαι μόνο τον κήπο μου, που τα δένδρα μου δεν πρόλαβαν […]

Πνευματικό τέκνο του οσίου Γεωργίου διηγήθηκε πως μία ημέρα πήγε μαζί του στο σπίτι του π. Αριστείδη, γιατί ο υιός του Κωνσταντίνος ήταν σοβαρά ασθενής από φυματίωση. Η κατάστασή του ήταν βαριάς μορφής. Κάθισαν λίγο μαζί με τον ασθενή. Φεύγοντας […]

Μία γυναίκα από το Περιθώρι της Δράμας γνώρισε τον όσιο Γεώργιο το έτος 1947. Επιθυμούσε να τον γνωρίσει από καιρό, γιατί πολλά θαυμαστά είχε ακούσει περί αυτού. Μετά από μία Θεία Λειτουργία τον επισκέφθηκε στο κελλάκι του. Της είπε ο […]

Το 1942 ένας κάτοικος της Σίψας ήταν βαρειά άρρωστος. Κάλεσαν τον όσιο Γεώργιο να τον μεταλάβει. Πήγε με τον ψάλτη του, τον Χατζηανέστη. Σε κάποια στιγμή άρχισε να κλαίει. Δεν μετάλαβε τον άρρωστο. Νόμιζαν πως κλαίει επειδή θα πέθαινε ο […]

Σχετικά με τον όσιο Γεώργιο, μια γυναίκα με μεγάλη συγκίνηση διηγήθηκε: Το 1957 γεννήθηκε ο γιος μου. Όταν γεννήθηκε το μωρό δεν είχε φωνή καθόλου, ούτε και έκλαιγε. Καταλάβαινε ότι στενοχωριόμουν για το παιδί μου και έκλαιγα, γι’ αυτό μία […]

Πνευματικό τέκνο τού οσίου Γεωργίου Καρσλίδη τον άκουσε να λέει: «Τσόφα (Σοφία), όταν έρθεν μία γυναίκα στον φούρνο στη Ρωσία και εζήτ’ σε ψωμί, εσύ την έδιωξες». Η Σοφία απόρησε: «Γέροντα ήμουν μικρό παιδί», απάντησε «αλλά εγώ το ξέχασα και […]

Ευλαβείς εκκλησιαζόμενοι, κυρίως αθώα παιδιά, την ώρα της Θείας Λειτουργίας έβλεπαν τον όσιο Γεώργιο να μη πατά στη γη, αφοσιωμένο πλήρως στο μέγα μυστήριο της θείας ιερουργίας. Οι μαρτυρίες είναι πολλές και βεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Φαινόμενο και αυτό […]

Ο όσιος Γεώργιος δεν προσπαθούσε να προσελκύσει κόσμο και ν’ αποκτήσει πολλά πνευματικά τέκνα. Δεν επιθυμούσε καθόλου δόξες, τιμές και μεγαλεία. Δεν ήθελε πλήθη να τον κολακεύουν, επαινούν και ακολουθούν. Μάλιστα, όταν έβλεπε ότι δεν είναι ιδιαίτερα πρόθυμοι να τηρήσουν […]