Ας ενδιατρίψουμε στους τρόπους θεραπείας της μοναξιάς, η οποία πραγματικά είναι μια νοσηρή κατάσταση. Κατά πρώτο ας μην έχουμε την ψευδαίσθηση ότι μόνο εμείς υποφέρουμε, ξεχασμένοι, περίπου ανύπαρκτοι. Δεν είμαστε οι μόνοι… μόνοι! Και άλλοι είχαν –και έχουν– τέτοια εντύπωση. […]
Ο Κύριος μάς συμβούλεψε να προσευχόμαστε συνεχώς, ακούραστα, να μη αποκάμνουμε, πως πρέπει «πάντοτε προσεύχεσθαι... και μη εκκακείν» (Λουκ. 18.1). Και στη συνέχεια οι απόστολοι, οι Πατέρες, οι άγιοι συνιστούν το ίδιο, και βέβαια πρώτοι αυτοί προσεύχονταν συνεχώς. Ο απόστολος Παύλος παροτρύνει: «Αδιαλείπτως προσεύχεσθε» (Α΄ Θεσ. 5.17). Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος σημειώνει ότι «πιο πολύ πρέπει να μνημονεύουμε τον Θεό [και φυσικά να προσευχόμαστε] παρά να αναπνέουμε» (Λόγος 27, Θεολογικός Α΄, 4). Φοβερός λόγος! Χωρίς αναπνοή δεν ζούμε ούτε για λίγο. Άρα δεν μπορεί χωρίς συντροφιά με τον Θεό να ζήσει η ψυχή ούτε για ελάχιστο. Η προσευχή είναι ο... Διαβάστε τη συνέχεια

