Ο παράλυτος που κοιτόταν πεταγμένος στην κολυμβήθρα της Βηθεσθά, έπασχε όχι ένα-δυο χρόνια, μα τριάντα οχτώ γεμάτα χρόνια. Διαπίστωνε και διατύπωνε πονεμένα «Άνθρωπον ουκ έχω». Εξωτερίκευσε στον Μεσσία και «δημοσίευσε» μια «μικρή αγγελία»: «Ζητείται άνθρωπος». «Ζητείται άνθρωπος» από πολλούς ανθρώπους. […]

Ο νους αποτελεί ανεκτίμητο δώρο του Πλάστη. Αν ο άνθρωπος βρίσκεται μεταξύ της θεότητος και της άλογης κτίσεως, ο νους, η λογική, είναι ένα από τα κύρια συστατικά ιδιώματά του, που τον διαστέλλει οξέως από το άνουν περιβάλλον του. Ταυτόχρονα […]

Ο Κύριος καλεί τους ανθρώπους με μύριες παραλλαγές-επίνοιές Του. Καταχωρούμε σήμερα αρκετές ιστορίες· αλλά είναι τόσο διδακτικές! Ο προφήτης Σαμουήλ, τεράστια φυσιογνωμία της προχριστιανικής ευσεβείας, υπήρξε ο τελευταίος Κριτής του Ισραήλ. Όταν γέρασε κατέστησε τους γιούς του δικαστές στους συμπατριώτες […]

Με τη σημερινή γιορτή που χαιρόμαστε, τιμάμε την Ζ’ (Εβδόμη) Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια το 787, που ανέδειξε την ορθοδοξία των εικόνων και κονιορτοποίησε τα φρούδα επιχειρήματα των πολεμίων της. Πανηγυρίζουμε την ήττα της Εικονομαχίας, που σε δυο φάσεις συντάραξε […]

Στο σώμα του Χριστού, στην Εκκλησία (Κολ. 1.18), δεν δικαιούται μα ούτε και μπορεί να ζει κανείς αυθύπαρκτα, αποκομμένα και ανεξάρτητα από τα λοιπά μέλη. «Ου δύναται οφθαλμός ειπείν τη χειρί· χρείαν σου ουκ έχω» (Α’ Κορ. 12.21). Παραθέτουμε όσα […]

Η μοναξιά είναι μια αφύσικη κατάσταση. Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό όν. Είπε ο Αριστοτέλης ότι «αυτός που αδυνατεί να επικοινωνεί ή που δεν χρειάζεται τίποτε λόγω αυτάρκειας … [είναι] ή θηρίο ή θεός» (Πολιτικά 1253α,29). Είπε ο Εκκλησιαστής ότι «είναι […]

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή (Λουκ. 17:12-19) ο Χριστός μας πορεύεται «δια μέσου Σαμαρείας και Γαλιλαίας» όταν Τον συναντούν δέκα ταλαίπωροι «συφοριασμένοι». Είναι λεπροί. Η αρρώστια τους, ανίατη τότε, όχι μόνο ήταν φοβερή, αλλά και εθεωρείτο ιερή νόσος. Ήσαν ακάθαρτοι κατά […]

Έτος 0. Η αντίστροφη μέτρηση της χρονολογήσεως π.Χ. είχε σταματήσει. Κάπου στην Ιουδαία γεννιόταν η «προσδοκία των εθνών» (Γεν. 49.10). Η ανθρώπινη τραγωδία είχε φθάσει στο απροχώρητο. Θ’ ακολουθούσε πράγματι η «κάθαρση» του δράματος; Ο άνθρωπος κουρασμένος και αποκαμωμένος από […]