Όλο το περιστατικό του καλού Σαμαρείτη της σημερινής παραβολής (Λουκ. 10.25-37) συγκεφαλαιώνεται στη λέξη αγάπη, καθώς και στο αντίθετό της, την ασπλαχνία και σκληρότητα των δυο άλλων. Έτσι σήμερα θα ερανισθούμε και απανθίσουμε κάποια υποδείγματα αγάπης απλά και πηγαία, πνοές […]
Αν η ύπαρξή μας έχει αγκαλιάσει τον Ιησού ως Σωτήρα, ως Κύριο, ως κάτι το απόλυτο και απόλυτα ρυθμιστικό τού είναι μας, τότε ζούμε για να Τον ευχαριστούμε διττά, και με λόγο και με πράξη. Διευκρινίζει ο Ίδιος: «Εάν αγαπάτε με, τας εντολάς τας εμάς τηρήσατε» (Ιω. 14.15). Ξεθωριάζει και σβήνει καθετί άλλο και μένει να δεσπόζει μόνο ο Δεσπότης. «Μεγάλη η τυραννία της αγάπης. Απομακρύνει από όλα και προσδένει την ψυχή στον ποθούμενο. Αν έτσι αγαπήσουμε τον Χριστό, όλα τα εδώ θα φανούν σκιά, όλα εικόνα και όνειρο» προαγγέλλει ο ιερός Χρυσόστομος (Υπόμνημα εις το κατά Ιωάννην Ομιλία 87.3).... Διαβάστε τη συνέχεια

