Κάποτε –έλεγε ο Γέροντας Ιάκωβος– ήρθε εδώ στο Μοναστήρι ένας νέος (ο οποίος) ήθελε να καλογερέψη, να αφιερωθή και να υπηρετήση την Μονή του Οσίου Δαυΐδ, όμως ήταν σπανός, δεν είχε καθόλου γένεια. Πώς θα γινόταν καλόγερος; Αυτό τον στενοχωρούσε, […]
Ο παπα-Εφραίμ ο Κατουνακιώτης πάντοτε τόνιζε ιδιαιτέρως την μεγάλη σημασία της υπακοής στην μοναχική πορεία μας, όσα δε έλεγε ήταν αποτέλεσμα προσωπικού του βιώματος, «φαρμακερής πείρας», όπως χαρακτηριστικά έλεγε: «Όποιος δεν κάνει υπακοή, δεύτερος Ιούδας γίνεται, όποιος υπακούει σώζεται. Η υπακοή είναι η βάση στην οποία θα στηριχθούμε για να αποκτήσουμε προσευχή. Νοερά προσευχή και ανυπακοή δεν συνδυάζονται. Υπακοή όμως όχι μόνο στον Γέροντα, αλλά και σ’ όλους τους αδελφούς. Όποιος υποτακτικός φθάσει στην τελειότητα της υπακοής δεν φοβάται Θεό, ούτε Κρίση ούτε Δευτέρα Παρουσία. Η υπακοή είναι ζωή, η παρακοή θάνατος. Δεν ωφελεί ούτε η συχνή Θεία Μετάληψη, ούτε... Διαβάστε τη συνέχεια

