Αφού έμεινε έναν χρόνο μόνος του (1) ο απλός Παύλος, αξιώθηκε να πάρει το χάρισμα εναντίον των δαιμόνων και κάθε αρρώστιας, επειδή έφτασε στην τελειότητα της ασκητικής αρετής. Μια μέρα λοιπόν έφεραν στον Μέγα Αντώνιο έναν νεαρό που είχε “αρχικό” […]
Ένας αδελφός πολεμήθηκε από τον δαίμονα της πορνείας, και κάποτε που περνούσε από κάποια κωμόπολη της Αιγύπτου, έτυχε να δει μια γυναίκα όμορφη, θυγατέρα του ιερέα των ειδωλολατρών, και αμέσως την ερωτεύτηκε. Πήγε λοιπόν στον πατέρα της και του είπε: «Δώσε μου την κόρη σου για γυναίκα». Εκείνος του αποκρίθηκε: «Δεν μπορώ να σου τη δώσω, πριν συμβουλευτώ τον θεό μου». Πήγε λοιπόν στον δαίμονα (*) και τον ρώτησε: «Ήρθε κάποιος μοναχός και θέλει την κόρη μου. Να του τη δώσω;» Ο δαίμονας αποκρίθηκε: «Ρώτησέ τον αν αρνείται τον Θεό του και το βάπτισμα και τη μοναχική υπόσχεση». Γύρισε λοιπόν... Διαβάστε τη συνέχεια

