Αφού έμεινε έναν χρόνο μόνος του (1) ο απλός Παύλος, αξιώθηκε να πάρει το χάρισμα εναντίον των δαιμόνων και κάθε αρρώστιας, επειδή έφτασε στην τελειότητα της ασκητικής αρετής. Μια μέρα λοιπόν έφεραν στον Μέγα Αντώνιο έναν νεαρό που είχε “αρχικό” […]
Η προσευχή, ως προς την ποιότητά της, είναι κοινωνία και ένωση του ανθρώπου με τον Θεό, και ως προς την ενέργειά της, σύσταση του κόσμου, συμφιλίωση με τον Θεό, μητέρα – αλλά και θυγατέρα – των δακρύων, συγχώρηση των αμαρτημάτων, γέφυρα (για την υπέρβαση) των πειρασμών, τείχος που μας χωρίζει από τις θλίψεις, συντριβή των πολέμων, έργο των αγγέλων, τροφή όλων των ασωμάτων, η μελλοντική ευφροσύνη, εργασία που δεν έχει τέλος, πηγή των αρετών, πρόξενος των χαρισμάτων, αόρατη προκοπή, τροφή της ψυχής, φωτισμός του νου, τσεκούρι της απόγνωσης, απόδειξη της ελπίδας, διάλυση της λύπης, πλούτος των μοναχών, θησαυρός των ησυχαστών, μείωση του... Διαβάστε τη συνέχεια

