Από κάποιες εξωτερικές εκδηλώσεις του Γέροντα Παϊσίου προδιδόταν το ταπεινό του φρόνημα. Στις αγρυπνίες προτιμούσε τα τελευταία στασίδια. Απέφευγε να λέη τα «Γεροντικά» (όσα ανήκουν στον Γέροντα), παρ’ όλο που οι άλλοι πατέρες ήταν μαθητές του και στην ηλικία παιδιά […]
«Αμήν λέγω υμίν, ουδέ εν τω Ισραήλ τοσαύτην πίστιν εύρον» (Ματθ. 8:10) Εκατόνταρχος ήταν. Αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού κατοχής. Το μόνο που θα περίμενε κανείς γι' αυτόν θα ήταν η σκληρότητα και η αναλγησία. Ειδωλολάτρης από καταγωγή και στρατιωτικός, θα έπρεπε να είναι ξένος προς την πίστη, την καλοσύνη ή την πραότητα. Αυτό θα σκεφτόταν καθένας. Εντούτοις, άλλος παρουσιάζεται μέσα στα γεγονότα που μας περιγράφει η ευαγγελική περικοπή. Με πίστη βαθιά και θερμή, με καρδιά γεμάτη αγάπη, με πόνο, με ταπείνωση, ανιδιοτέλεια. Ενώ εκείνοι προς τους οποίους απευθύνεται ο Κύριος δυσπιστούν ή συνηθίζουν τις δωρεές Του, αυτός εμπιστεύεται απόλυτα... Διαβάστε τη συνέχεια

