Μία κυρία συγγενής μου – διηγείται η κ. Μαρία Φούκα-Ρουμπάνη – αρρώστησε πολύ βαρειά. Είχε μεγάλο πρόβλημα με το συκώτι της. Οι γιατροί δεν έδιναν καμμία ελπίδα ζωής. Είχε πέντε παιδιά. Το μικρότερο ήταν περίπου ενάμισυ-δύο ετών. Είχε χάσει πριν […]
Στη βουλγαρική κατοχή κάηκε το χωριό Βαθύλακκος. Οι κάτοικοι έμειναν δίχως και αυτά τα απολύτως αναγκαία. Ο όσιος Γεώργιος μόλις το έμαθε, ό,τι είχε το μοναστήρι τους τα έστειλε· κρεββάτια του ξενώνος, καρέκλες, τρόφιμα, ρούχα και λοιπά. Ο όσιος Γεώργιος πρόσφερε αφειδώλευτα μεγάλη ελεημοσύνη στην πόλη της Δράμας. Εκτός από τους φυλακισμένους, φρόντιζε τους φτωχούς, τους ασθενείς, τους ηλικιωμένους. Ό,τι χρήματα του έδιναν για σαρανταλείτουργα ή μνημόνευση ονομάτων, τα δαπανούσε στην καλή θυρωρό των ουρανών, τη φιλανθρωπία. Ένας συγγενής του οσίου ανέφερε πως κάποτε ο υιός του είχε επισκεφθεί το μοναστήρι. Στον δρόμο σκεφτόταν: «Αχ να μου έδινε ο Γέροντας... Διαβάστε τη συνέχεια

