Όταν κανείς έχει το κουράγιο να τα αφήνει όλα στον αγαθό Θεό, τότε και σ’ αυτή τη ζωή είναι άνετος, χαρούμενος. Δεν κερδίζει δηλαδή ο σωστός χριστιανός απλώς την άλλη ζωή, αλλά κερδίζει ταυτόχρονα και αυτήν. Δεν φοβάται τίποτε. Γλιτώνει από όλα τα ψυχολογικά ζορίσματα και μπλοκαρίσματα, ξεφεύγει από όλες τις καταστάσεις δυστυχίας, γιατί ξέρει ότι ερήμην του Θεού δεν γίνεται τίποτε. Ο Θεός είναι παρών πάντοτε και ο Θεός είναι αγαθός, δεν είναι κακός. Ζητάει το καλό μας. Επομένως, ό,τι και να οικονομήσει, ό,τι και να επιτρέψει, για τη σωτηρία μας είναι.
Να μην ασχολούμαστε με τα μπερδεμένα πράγματα του εαυτού μας. Ούτε να προσπαθούμε να τα καταλάβουμε και να τα αναλύσουμε με τη δική μας λογική και με τις δικές μας αισθήσεις. Να τα αφήσουμε όλα στα χέρια του Θεού. Ο Θεός είναι ικανός τα πάντα να τα ανατρέψει μέσα μας, αρκεί να πιστεύουμε. Από τη μια στιγμή στην άλλη μπορεί να μας κάνει αγίους. Αγίους όχι με την έννοια να μας βάλει φωτοστέφανο και να μας κάνουν εικόνες, αλλά να καθαρίσει την ψυχή μας.
Ο Θεός ξέρει πόσο αμαρτωλός είναι ο καθένας μας. Εμείς αρκεί να εμπιστευόμαστε και να ελπίζουμε με όλη μας την καρδιά ότι η λύτρωση, η σωτηρία θα έρθει από τον Θεό. Αν γίνει αυτό σιγά-σιγά μέσα μας βίωμα, μετά δεν θα ασχολούμαστε με τον εαυτό μας, και δεν θα μας απασχολεί κατά πόσο οι άλλοι έχουν καλή ιδέα για εμάς· θα παύσει να μας βασανίζει αυτό. Εμείς θα έχουμε μέσα μας τη βαθιά πεποίθηση ότι ο Θεός μας δέχεται, μας δικαιώνει, μας σώζει έτσι όπως είμαστε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα μείνουμε αδρανείς. Αλλά τι; Ναι, εντάξει, είμαστε αμαρτωλοί, αλλά εν μετανοία.
Να καταλάβει κανείς ότι δεν είναι τίποτε, ότι μόνος του δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα. Αν το καταλάβει αυτό, λύθηκαν όλα τα προβλήματά του. Τα αναθέτει όλα στον Θεό: «Θεέ μου, εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτε. Ό,τι να σκεφθώ, όπως να ενεργήσω, όπως να τα διαπραγματευτώ, τίποτε δεν βγαίνει. Ανάλαβέ τα όλα και κάν’ τα όπως εσύ νομίζεις». Και τότε θα γίνουν όχι απλώς καλύτερα· θα γίνουν τέλεια, άριστα.
Όταν εμπιστευθεί κανείς τον εαυτό του εν λευκώ στον Θεό, τότε ανοίγει ο νους του, τότε συλλαμβάνει τα ουράνια μηνύματα και τότε καταργεί τη δική του λογική και μπαίνει στη λογική του Θεού.
Από το βιβλίο: Γερόντισσας Φιλοθέης, Η υπέρβαση του εαυτού μας στην καθημερινή πραγματικότητα. Πανόραμα Θεσσαλονίκης 2022, σελ. 27.
