Έπειτα από μία ζωή εκπληκτικών ασκητικών αγώνων και αναλόγων πνευματικών καρπών, ο γέροντας Ιωσήφ ο Σπηλαιώτης πλησίασε στο τέλος του βίου του. Επιθυμούσε την κατάπαυση των κόπων και των πόνων του, και είχε εξοικειωθεί με το «φοβερώτατον του θανάτου μυστήριον», […]
Ως ηγούμενος ο γέροντας Ιερώνυμος συνεχίζει τους ασκητικούς του αγώνες και βοηθά στα διακονήματα, νουθετώντας έτσι κυρίως με το παράδειγμά του. Δοκιμάζεται όμως, όπως και κάθε άγιος. Συκοφαντίες, πειρασμοί έξωθεν και έσωθεν της μονής. Ο δίκαιος δεν δικαιώνεται, ο αφιλάργυρος κατηγορείται για οικονομική κακοδιαχείριση, ο κανονικός κρίνεται αντικανονικός, ο πιστός διώκεται και στο τέλος εξορίζεται. Έλεγε ο ίδιος για τους πειρασμούς: Είναι απαραίτητοι σαν την αναπνοή μας. Κύματα θαλάσσης είναι οι πειρασμοί, χωρίς κύματα θάλασσα δεν ταξιδεύεται και χωρίς πειρασμούς ο άνθρωπος δεν σώζεται. Οι πειρασμοί κουράζουν μόνον τους σαρκικούς ανθρώπους. Απαίδευτοι ψυχαί επλανήθησαν. Εξορίζεται στην ιερά μονή Κουτλουμουσίου για... Διαβάστε τη συνέχεια

