Είχα την ευλογία – διηγείται ο κ. Γεώργιος Τσακαρδάνος – να γνωρίσω τον μακαριστόν Γέροντα ολίγα έτη πριν την κοίμησή του, όταν είχα τοποθετηθή ως Διευθυντής στο τοπικό υποκατάστημα ΙΚΑ Μαντουδίου, που απέχει περίπου 45 χιλιόμετρα από το Μοναστήρι του […]
Ήμασταν παντρεμένοι 4-5 χρόνια –διηγείται η κυρία Βάγια– αλλά δεν μπορούσαμε να αποκτήσουμε παιδιά. Η στενοχώρια σιγά-σιγά έφερε γκρίνια και πολλά νεύρα μέσα στο σπίτι μας. Αρχίσαμε να πηγαίνουμε σε γιατρούς και να κάνουμε διάφορες εξετάσεις και οι δυό μας, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. Ο σύζυγός μου ο Χρήστος είναι φορτηγατζής και απουσίαζε όλη μέρα με τα δρομολόγια που κάνει. Η πεθερά μου είναι πολύ κοντά στην Εκκλησία, είναι θρησκευόμενη γυναίκα και γνώριζε τα Μοναστήρια και τους Πνευματικούς. Μετά από παρότρυνση της πεθεράς μου το 1984 ή 1985 περίπου, αποφασίσαμε να πάμε στο Μήλεσι· εκεί θα βλέπαμε έναν γέροντα Πορφύριο... Διαβάστε τη συνέχεια

