Ο παπα-Φώτης Λαυριώτης είχε φίλους παντού, όπου πήγαινε. Μέσα στο ταγάρι του είχε ό,τι μπορεί να υποψιασθεί νους ανθρώπου. Από πετραχήλι και κουκούλιο μέχρι κονσέρβες. Από κεριά, καρβουνάκι και θυμίαμα μέχρι ψυχοχάρτια, κομμάτια πρόσφορα, κρεμμύδια, σκόρδα, φρυγανιές, ελιές και πολλά […]
– Γέροντα, τι πρέπει να κάνουμε για να σωθούμε; – Προσευχή. Σήμερα άναψε μια μεγάλη φωτιά και τα πάντα καίγονται. Γι' αυτό μόνο η προσευχή απομένει. Προ ετών είχε ανάψει μεγάλη φωτιά εδώ στο Άγιον όρος. Άρχισε από τη Μονή Βατοπαιδίου και έφθασε στη Μονή Ιβήρων. Εκεί ήταν πολλοί μοναχοί και λαϊκοί, οι οποίοι έκαναν μεγάλες προσπάθειες για να τη σβήσουν χωρίς να κατορθώσουν τίποτε. Η φωτιά προχώρησε στη Μονή Φιλοθέου. Εκεί ήταν μόνο μερικά γεροντάκια (μοναχοί), τα οποία είπαν: Αφού τόσοι άνθρωποι δεν μπόρεσαν να την σβήσουν, εμείς τι να κάνουμε; Γι' αυτό πήραν την εικόνα της Παναγίας της... Διαβάστε τη συνέχεια

