Μπορεί να εξομολογείται κανείς, χωρίς να έχει μετάνοια. Και αυτό να το προσέξουμε. Όταν όμως αληθινά μετανοεί κανείς, είναι αδύνατον να μην εξομολογείται· διότι δεν σώζει τον άνθρωπο αυτή καθ’ εαυτήν η μετάνοια. Η μετάνοια κάνει τον άνθρωπο δεκτικό της […]
Επειδή στην περίοδο της χάριτος η μετάνοια έχει θαυμαστά αποτελέσματα, γι' αυτό ακριβώς ο εχθρός της σωτηρίας διάβολος την πολεμεί, παρεμβάλλοντας σ' αυτήν μεγάλα εμπόδια. Μέσα στο κλίμα της γενικής αθεοφοβίας και απιστίας, σε πολύ λίγους γεννιέται η συναίσθησι της αμαρτωλότητος, ο νυγμός της συνειδήσεως, και ελάχιστοι νιώθουν την ανάγκη να εξιλεωθούν απέναντι του Θεού με τη θυσία του «συντετριμμένου πνεύματος» της μετάνοιας. Σ' αυτούς πάλι που δεν έχουν απορρίψει την πίστι ο πονηρός ματαιώνει πολλές φορές τη μετάνοια με δύο τρόπους. Άλλοτε με την παραπλανητική ελπίδα, ότι το έλεος του Θεού θα σώση στο τέλος όλους και επομένως δεν... Διαβάστε τη συνέχεια

