«Πλούτος εάν ρέει, μη προστίθεσθε καρδίαν» (Ψαλμ. 61:11). Μη θαμπώνεσαι από τον πλούτο. Θαμπώσου από τη δόξα και την παντοδυναμία του Θεού, και στήριξε σ’ Αυτόν κάθε ελπίδα σου. Μη δίνεις την καρδιά σου στο χρυσάφι. Δώσε την στον Κύριο […]

Την εποχή των μαρτύρων ο Θεός έτσι τα οικονόμησε, ώστε να υπάρχουν οι διωγμοί, και υπομένοντας τα μαρτύρια και καλλιεργώντας μέσα τους τη διάθεση αυτή να μαρτυρήσουν, υποχωρούσαν όλα αυτά τα στοιχειά για τα οποία λέμε, και που ήταν μέσα […]

Έχουμε δικαίωμα, αδελφοί μου, να παρακαλούμε τον Θεό να μας θεραπεύσει· να θεραπεύσει τις οποιεσδήποτε σωματικές αρρώστιες μας και την ψυχή μας από τις οποιεσδήποτε πληγές και αδυναμίες, από τα πάθη, από το χτικιό της αμαρτίας. Μπορεί όμως κάποιος από […]

Το να κρατηθείς μακριά από τον κόσμο είναι, βέβαια, αδύνατο. Αρνήσου, όμως, όσο είναι δυνατό, να μπεις στον κυκεώνα της κοσμικής ζωής. Και όταν, παρά τη θέλησή σου, σε κάποια περίπτωση αναγκαστείς να μπεις, φέρσου σαν να μη βρίσκεσαι εκεί: […]

Στο σώμα του Χριστού, στην Εκκλησία (Κολ. 1.18), δεν δικαιούται μα ούτε και μπορεί να ζει κανείς αυθύπαρκτα, αποκομμένα και ανεξάρτητα από τα λοιπά μέλη. «Ου δύναται οφθαλμός ειπείν τη χειρί· χρείαν σου ουκ έχω» (Α’ Κορ. 12.21). Παραθέτουμε όσα […]

Μου κάνει εντύπωση στις συναντήσεις που έχω με νέους, στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις, καθώς συζητούμε και καθώς τα λέμε, μου κάνει εντύπωση αυτό που διαπιστώνω: σαν άλλοι άσωτοι –όπως ο άσωτος τα πήρε όλα και τα ξόδεψε όλα– καθώς γκρέμισαν […]

Την ελπίδα της σωτηρίας στερούνται εκείνοι οι ορθόδοξοι χριστιανοί που απέκτησαν αμαρτωλά πάθη, μέσω των οποίων ήρθαν σε κοινωνία με τον σατανά, διαλύοντας την κοινωνία με τον Θεό. Τα πάθη είναι αμαρτωλές συνήθειες της ψυχής, που έγιναν σαν φυσικές ιδιότητές […]

 Ο Κύριος ελάχιστες φορές βγήκε από τα όρια του Ισραηλιτικού έθνους, και μία από αυτές είναι αυτή που πήγε στην περιοχή της Τύρου και της Σιδώνος. «Και ιδού γυνή Χαναναία από των ορίων εκείνων εξελθούσα εκραύγασεν αυτώ λέγουσα· ελέησόν με, […]