Πριν από είκοσι χρόνια, όταν ζούσε ο Ιωάννης ο πράγματι ευσεβέστατος και ανώτερος στη φιλοθεΐα από αυτούς που τώρα κατέχουν τη θέση του, ο λεγόμενος Βοστρηνός, (1) που έγινε χαρτουλάριος (2) στη Δαμασκό και έφερε στις άγιες εκκλησίες ειρήνη και […]

Ο άνθρωπος διδάσκει τον συνάνθρωπό του σύμφωνα με όσα ξέρει· ο Θεός όμως ενεργεί στον ακροατή ανάλογα με την πίστη του. Ο μακρόθυμος άνθρωπος έχει πολλή φρόνηση (Παροιμ. 14:29)· το ίδιο και εκείνος που στρέφει τα αυτιά του στα σοφά […]

Η ευχαριστία εκείνου που δέχεται δώρα παρακινεί αυτόν που τα δίνει να δώσει μεγαλύτερα από τα προηγούμενα, ενώ εκείνος που δεν ευχαριστεί στα πολύ μικρά είναι πανούργος και άδικος και στα μεγαλύτερα. Αυτός που είναι άρρωστος και γνωρίζει την αρρώστια […]

 Εκείνος που πιστεύει στον Υιό του Θεού έχει αιώνια ζωή (Α’ Ιω. 5:13)· εκείνος που πιστεύει στον Υιό του Θεού δε θα αντιμετωπίσει εμπόδια στα βήματά του· και αν ακόμη περάσει μέσα από φωτιά, δε θα τον κάψει η φλόγα […]

Όταν έρθει η στιγμή της θείας Κοινωνίας και πρόκειται να πλησιάσεις την αγία Τράπεζα, πίστευε ακλόνητα πως εκεί είναι παρών ο Χριστός, ο Βασιλιάς των όλων. Όταν δεις τον ιερέα να σου προσφέρει το σώμα και το αίμα του Κυρίου, […]

 Πρώτα ο νους αισθάνεται θαυμασμό καθώς εννοεί την απόλυτη απειρία του Θεού κι εκείνο το απέραντο και πολυπόθητο πέλαγος της Θεότητας. Έπειτα κυριεύεται από έκπληξη καθώς σκέφτεται πώς ο Θεός δημιούργησε τα πάντα από το μηδέν. Αλλά όπως η μεγαλοσύνη […]

 Ο αββάς Μακάριος, όταν έμενε στην “πανέρημο”, ζούσε μόνος ως αναχωρητής σε αυτήν. Χαμηλότερα ήταν άλλη έρημος, στην οποία έμεναν αρκετοί αδελφοί. Κάποτε που παρατηρούσε τον δρόμο, είδε τον Σατανά να έρχεται με μορφή ανθρώπου και να τον προσπερνά· φαινόταν […]

Ελεύθερους νόμιζε όχι όσους έτυχε να είναι ελεύθεροι, αλλά εκείνους που έχουν την ζωή και τους τρόπους ελεύθερους. Δεν πρέπει πράγματι να ονομάζουμε ελεύθερους τους άρχοντες που είναι πονηροί και ακόλαστοι, γιατί είναι δούλοι των παθών και της ύλης. Ελευθερία […]