Ο άγιος Παχώμιος έλεγε στους αδελφούς που είχαν συγκεντρωθεί κοντά του: «Πολλές φορές ακούω τους πονηρούς δαίμονες να οδύρονται και να φωνάζουν· “Ο τάδε στάθηκε με πολλή επιμονή στην προσευχή, και μη αντέχοντας το κάψιμο φύγαμε”. Επομένως, αδελφοί, να φρουρείτε πάντοτε τον εαυτό σας και να περιτειχίζεστε με το όνομα του Χριστού. Γιατί αν εμείς βαδίζουμε σύμφωνα με το θέλημά του, οι εχθροί δεν έχουν δύναμη εναντίον μας, αφού είναι στάχτη και καπνός, και δεν μπορούν να σταθούν μπροστά σε εκείνους που φοβούνται τον Κύριο».
Επίσης έλεγε: «Παιδιά μου, με όση δύναμη έχετε, αγωνιστείτε για τη σωτηρία σας, γιατί, αν δείξουμε αμέλεια, θα έρθει καιρός που θα ελεεινολογούμε τους εαυτούς μας. Καθε μέρα λοιπόν, αδελφοί, η ψυχή ας απευθύνεται με φιλόσοφη διάθεση προς το βαρύ αυτό σώμα, και ας λέει στο κάθε μέλος του· “Όσο είμαι μαζί σου, ας ικετεύσουμε πρόθυμα τον Κύριό μας”. Στα χέρια ας λέει· “Θα έρθει ώρα που θα σταματήσουν οι κινήσεις σας, και πλέον η γροθιά δεν θα υπηρετήσει τον θυμό, ούτε θα απλωθείτε έτοιμα να αρπάξετε”. Και στα πόδια ας λέει· “Θα έρθει ώρα που δεν θα τρέχετε για την αδικία. Πριν λοιπόν μας χωρίσει και λύσει τον ζυγό μας ο θάνατος, ας λυθούμε από την αμαρτία· ας αγωνιστούμε· ας σταθούμε γενναία· ας προσκυνήσουμε ακούραστα τον Κύριο, ώσπου αυτός να έρθει πάλι και, επιδοκιμάζοντας τον πρόσκαιρο κόπο μας, να μας οδηγήσει στην αθάνατη ζωή”.«
»Ας λέει ακόμη η ψυχή προς το σώμα· “Δείξε, με τα δάκρυα, ότι έχεις αίσθηση. Φανέρωσε στον Κύριο την ελεύθερη δουλεία σου. Βάσταξέ με πρόθυμα, όταν δοξολογώ τον Θεό, και μη με πας στην αιώνια κόλαση με το να θέλεις να κοιμάσαι και να ξεκουράζεσαι. Γιατί θα έρθει καιρός που θα λάβεις πλουσιοπάροχη ανταπόδοση των αγαθών, αν έχεις επαγρύπνηση, ή, αντίθετα, κρίση και κόλαση, αν τώρα δείξουμε ραθυμία· και τότε θα σου πω με οδυρμούς: Αλίμονο που συνδέθηκα μ’ εσένα, και εξαιτίας σου καταδικάζομαι”.«
»Αν λοιπόν έτσι παρακινούμε, αδελφοί, κάθε μέρα τον εαυτό μας, πραγματικά θα γίνουμε ναός του Θεού και θα κατοικήσει μέσα μας το Πνεύμα το άγιο, και κανένα τέχνασμα του σατανά δεν θα μπορέσει να μας ξεγελάσει. Γιατί ο φόβος του Θεού είναι ανώτερος από μύριους παιδαγωγούς και δασκάλους, και όσα δεν μπορεί να καταλάβει ο ανθρώπινος νους, αυτά του τα διδάσκει το πανάγιο και σεβάσμιο και θείο Πνεύμα της άχραντης Θεότητας. Εμείς δηλαδή, όπως λέει ο απόστολος, δεν ξέρουμε ούτε τι ούτε πώς να προσευχηθούμε, αλλά το ίδιο το Πνεύμα μεσιτεύει για εμάς στον Θεό με στεναγμούς που δεν μπορούν να εκφραστούν με λέξεις (Ρωμ. 8:26)».
Από το βιβλίο: ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΣ, τόμος Δ’, Υπόθεση Θ’ (9). Εκδόσεις “Το Περιβόλι της Παναγίας”, Θεσσαλονίκη 2010, σελ. 142.
