Σε πολλά μέρη των επιστολών του ο άγιος απόστολος Παύλος δίνει με σύντομες και ζωηρές φράσεις τις γενικές γραμμές που πρέπει να ακολουθεί η χριστιανική ζωή. Και η περικοπή που ακούσαμε σήμερα (Ρωμ. 12:6-14) είναι γεμάτη από τέτοια χριστιανικά συνθήματα, το ένα καλύτερο και χρησιμότερο από το άλλο. Ας ρίξουμε λοιπόν μία σύντομη ματιά σε όλα αυτά τα μαργαριτάρια.

«Αδελφοί, έχοντες χαρίσματα κατά την χάριν την δοθείσαν ημίν διάφορα». Πολλά και διάφορα είναι, λέει ο θείος Παύλος, τα χαρίσματα που διανέμει στους πιστούς το Άγιο Πνεύμα. Δεν τα δίνει σε όλους όλα ο Θεός, αλλά στον ένα τούτο το χάρισμα, στον άλλον εκείνο, ώστε ο καθένας να βοηθεί τον άλλο, αλλά και να έχει ανάγκη της βοηθείας του άλλου, όπως ακριβώς και στο ανθρώπινο σώμα τα διάφορα μέλη επιτελούν διάφορες αποστολές κι έτσι αλληλοβοηθούνται και αλληλοεξυπηρετούνται. Ας μη ζητεί λοιπόν εγωιστικά ο καθένας όλα τα χαρίσματα, αλλά ας αρκείται σ’ αυτά που του έδωσε ο Θεός, κι αυτά ας ασκεί και ας καλλιεργεί. «Είτε προφητείαν, κατά την αναλογίαν της πίστεως». Εκείνος π.χ. που έλαβε το χάρισμα να προφητεύει και να αποκαλύπτει το θέλημα του Θεού, ας προφητεύει σύμφωνα με το χάρισμα που του δόθηκε ανάλογα με το μέτρο της πίστεώς του. «Είτε διακονίαν, εν τη διακονία». Εκείνος που έχει το χάρισμα κάποιας εκκλησιαστικής υπηρεσίας, ας το καλλιεργεί με προθυμία. «Είτε ο διδάσκων, εν τη διδασκαλία». Εκείνος πάλι που έχει την ικανότητα να διδάσκει και να μεταδίδει στους άλλους τις χριστιανικές αλήθειες, ας ασκεί συστηματικά αλλά και ταπεινά το χάρισμα αυτό. «Είτε ο παρακαλών, εν τη παρακλήσει». Άλλος έχει το χάρισμα να παρακινεί και να προτρέπει στην εκτέλεση του αγαθού και να παρηγορεί τους πονεμένους και λυπημένους· ας μένει λοιπόν στο έργο της προτροπής και της παρηγορίας.

Αλλά πρέπει να προσέξει ο Χριστιανός και τον τρόπο, με τον οποίο ασκεί το χάρισμά του. Να μερικά παραδείγματα: «Ο μεταδιδούς, εν απλότητι». Εκείνος που μεταδίδει στους άλλους είτε υλικά είτε πνευματικά αγαθά, ας το κάνει με αφέλεια και απλότητα, χωρίς εγωισμό και επίδειξη. «Ο προϊστάμενος, εν σπουδή». Εκείνος που είναι επικεφαλής ενός οποιουδήποτε έργου, ας κάνει το έργο αυτό με προθυμία και δραστηριότητα. «Ο ελεών, εν ιλαρότητι». Κι εκείνος που δίνει ελεημοσύνη, ας τη δίνει όχι με στενοχώρια ή από ανάγκη, αλλά με χαρά και προθυμία, με αγάπη και καταδεκτικότητα.

«Η αγάπη ανυπόκριτος». Αγάπη οφείλουμε να δείχνουμε προς όλους· και πρέπει να είναι η αγάπη αυτή ειλικρινής και απαλλαγμένη από κάθε υποκρισία και ιδιοτέλεια. «Αποστυγούντες το πονηρόν». Με όλη τη δύναμη της ψυχής σας να μισείτε και να αποστρέφεστε το κακό. «Κολλώμενοι τω αγαθώ». Με όλη τη δύναμη της ψυχής σας πάλι να είστε προσκολλημένοι στο καλό. «Τη φιλαδελφία εις αλλήλους φιλόστοργοι». Σαν αδελφό να θεωρείτε ο ένας τον άλλο και αδελφική στοργή να δείχνετε μεταξύ σας. «Τη τιμή αλλήλους προηγούμενοι». Ο καθένας ας προλαβαίνει τον άλλον, όχι για να πάρει τα πρωτεία της τιμής, αλλά για να τα δώσει σ’ εκείνον. «Τη σπουδή μη οκνηροί». Για κάθε καλό έργο χρειάζεται προθυμία και επιμέλεια· ας μην είμαστε λοιπόν δυσκίνητοι και οκνηροί, αλλά δραστήριοι και ενεργητικοί. «Τω πνεύματι ζέοντες». Οι ψυχές σας να είναι πάντοτε θερμές από τη φλόγα του Αγίου Πνεύματος. «Τω Κυρίω δουλεύοντες». Με όλα αυτά να υπηρετείτε σαν πιστοί και αφοσιωμένοι δούλοι τον Κύριο.

«Τη ελπίδι χαίροντες». Η ακλόνητη ελπίδα για τα μέλλοντα αγαθά να γεμίζει τις καρδιές σας από χαρά. «Τη θλίψει υπομένοντες». Η ίδια αυτή ελπίδα ας σας δίνει δύναμη, για να δείχνετε υπομονή στις θλίψεις.

«Τη προσευχή προσκαρτερούντες». Επειδή για την κατόρθωση της αρετής και κάθε καλού έργου χρειάζεται η δύναμη και η βοήθεια του Θεού, γι’ αυτό να επιμένετε στην προσευχή, δια της οποίας θα επιτύχετε την ενίσχυση αυτή.

«Ταις χρείαις των αγίων κοινωνούντες». Υπάρχουν αδελφοί Χριστιανοί που έχουν ανάγκες διάφορες· τις ανάγκες αυτές να τις θεωρείτε σαν δικές σας ανάγκες και να σπεύδετε να βοηθήσετε τους αδελφούς σας. «Την φιλοξενίαν διώκοντες». Να είστε φιλόξενοι· και να επιδιώκετε την φιλοξενία. Μη περιμένετε να σας τη ζητήσουν οι ξένοι, αλλά προσφέρετέ την με προθυμία. «Ευλογείτε τους διώκοντας υμάς». Όχι μόνο εκείνους που σας αγαπούν, αλλά κι εκείνους που σας διώκουν, να τους ευλογείτε· να εύχεσθε και να λέτε καλά λόγια γι’ αυτούς. «Ευλογείτε και μη καταράσθε». Ποτέ ας μη βγει από το στόμα σας κατάρα και λόγος πικρός· πάντοτε και για όλους τους ανθρώπους να λέτε λόγους καλούς, λόγους αγάπης.

Από το βιβλίο: Πρωτοπρεσβ. Κωνσταντίνου Παπαγιάννη (†), ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 2024, σελ. 133.

Τα διάφορα χαρίσματα που διανέμει το Άγιο Πνεύμα