Η παραβολή του άφρονος πλουσίου (Λουκ. 12.16-21) θέτει επί τάπητος την υπόθεση του πλούτου, αλλά και γενικότερα των ανέσεων που χορηγεί ο πλούτος στον υλόφρονα άνθρωπο. Και ξεσκεπάζει τη ματαιότητα της επίγειας ζωής· είναι αστάθμητη, επισφαλής και φθαρτή η επίγεια […]
Καθημερινά ο Κύριος μας γνωρίζει το θέλημά του, μας αποκαλύπτει τον εαυτό του. Μέρα με την ημέρα η κλήση και η πρόσκληση του Θεού γίνεται πιο χειροπιαστή· την ακούει κανείς ευκρινώς και δεν μπορεί να ξεφύγει. Καθώς εορτάζουμε τη Μεσοπεντηκοστή, που ο Κύριος εμφανίζεται ως διδάσκαλος και είναι η Αλήθεια, η Σοφία, ο Λόγος, ο Υιός του Θεού που φανερώθηκε, ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν ξέρει τι πρέπει να κάνει; Εάν τον προσκυνήσεις και ταπεινωθείς ενώπιόν του, δεν μένει δικαιολογία, δεν κρατάς κανένα άλλοθι. Γίνεσαι χαλί να πατηθείς και δέχεσαι να αδικηθείς από τους πάντες και τα πάντα. Και... Διαβάστε τη συνέχεια

