Το ακούσαμε και στο ευαγγελικό ανάγνωσμα (Λουκ. 17:11-19), αλλά και πολλοί Πατέρες, με αφορμή την συγκεκριμένη ευαγγελική περικοπή, δίνουν πολλή βαρύτητα στο θέμα της ευχαριστίας και της ευγνωμοσύνης. Είδατε πόσο συγκινήθηκε ο Θεός με την ευγνωμοσύνη του ενός θεραπευμένου λεπρού. […]
Και τα δύο αυτά παραγγέλματα περιέχονται στη σημερινή αποστολική περικοπή. Απευθύνθηκαν από τον Παύλο προς τον κλήρο της εκκλησίας της Εφέσου στη Μίλητο, όπου στάθμευσε κατά την τελευταία πορεία του προς τα Ιεροσόλυμα. Απευθύνονται όμως και προς κάθε πιστό, όπως όλοι οι λόγοι της Γραφής. Και δεν είναι του Παύλου μόνο λόγοι, αλλά και του Κυρίου, ο οποίος επανειλημμένα απηύθυνε την σύσταση αυτή προς τους μαθητές του. Πρόκειται λοιπόν για μία βασική και απαραίτητη αρετή του Χριστιανού: την προσοχή, την άγρυπνη εσωτερική διάθεση, με την οποία ο Χριστιανός παρακολουθεί όλες τις εκδηλώσεις της ζωής του, για να προστατεύσει τον εαυτό... Διαβάστε τη συνέχεια

