Ο Κύριος, με τις αναστάσεις νεκρών που επιτέλεσε, έδειξε ότι είναι κύριος του θανάτου. Στην διάρκεια της διδασκαλίας του ζήτησε την απάρνηση των γηίνων δεσμών, απέβαλε τις εσφαλμένες αντιλήψεις περί ενός Μεσσία εθνικού και όχι παγκοσμίου, υπέταξε τα δαιμόνια, νίκησε […]
«Ει δύνασαι πιστεύσαι, πάντα δυνατά τω πιστεύοντι». Ο λόγος αυτός δεν είναι ενός απλού ανθρώπου, αλλά του Θεανθρώπου. Μόνον Εκείνος, «ο ετάζων νεφρούς και καρδίας» είναι σε θέση να γνωρίζη την πνευματική κατάσταση του κάθε ανθρώπου. Και επειδή διαπιστώνει ότι όλοι μας, λίγο - πολύ χωλαίνουμε στα πνευματικά θέματα, μας «προκαλεί» τουλάχιστον να το παραδεχτούμε. Αυτό κάνει και με τον πατέρα του δαιμονισμένου νέου του Ευαγγελίου (Μαρκ. 9:17-31). Ως σοφός παιδαγωγός και άριστος καρδιογνώστης Τον καλεί διακριτικά να παραδεχθή ότι για το προσωπικό και οικογενειακό του μαρτύριο ευθύνεται (και) η ανεπαρκής του πίστη. Ο ταλαίπωρος πατέρας, αφού έχει εξαντλήσει κάθε... Διαβάστε τη συνέχεια

