«Χαίρε ανόρθωσις των ανθρώπων» 1674… Στη μακρινή Ρωσία, οι βαρβαρικές ορδές των Μογγόλων λυμαίνονται τα πάντα. Λεηλατούν και τα μοναστήρια. Έχουν συλλάβει μοναχούς και τους κακομεταχειρίζονται. Τους βάζουν να δουλεύουν απ’ το πρωί ως το βράδυ σκληρά στα λατομεία, […]
Τριάντα οκτώ χρόνια περίμενε ο παράλυτος στην ιαματική κολυμβήθρα της Βηθεσδά, μήπως βρεθεί κανένας άνθρωπος να τον βάλει στο νερό, όταν ερχόταν ο Άγγελος και ετάραττεν το ύδωρ. Και όποιος έμπαινε θεραπευόταν από όποια αρρώστια και να είχε. Αλλά αυτός ο καημένος δεν είχε κανένα να τον βάλει μέσα. Οι άλλοι είχαν τους συγγενείς τους, τους φίλους τους κι έτσι έμπαιναν και γίνονταν καλά. Αλλά ο παράλυτος αυτός έμενε αθεράπευτος. Όταν πήγε ο Κύριος και τον συνάντησε, του είπε ο παράλυτος: «Άνθρωπον ουκ έχω, ίνα, όταν ταραχθή το ύδωρ βάλη με εις την κολυμβήθραν». Δεν έχω άνθρωπο. Αλλά ο Άνθρωπος... Διαβάστε τη συνέχεια

