Είχαμε μεταβή με την σεβαστή μου (μακαριστή) γερόντισσα Ευστοχία στην Αθήνα – διηγείται η γερόντισσα Χριστονύμφη, Ιερά Μονή Ευαγγελισμού, Πάτμος – και μία μέρα με έστειλε στον γέροντα Πορφύριο, στο Μήλεσι, να πάρω την ευχή του. Όταν τον συνάντησα μου λέει: «Έλα […]
Ήμασταν παντρεμένοι 4-5 χρόνια –διηγείται η κυρία Βάγια– αλλά δεν μπορούσαμε να αποκτήσουμε παιδιά. Η στενοχώρια σιγά-σιγά έφερε γκρίνια και πολλά νεύρα μέσα στο σπίτι μας. Αρχίσαμε να πηγαίνουμε σε γιατρούς και να κάνουμε διάφορες εξετάσεις και οι δυό μας, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. Ο σύζυγός μου ο Χρήστος είναι φορτηγατζής και απουσίαζε όλη μέρα με τα δρομολόγια που κάνει. Η πεθερά μου είναι πολύ κοντά στην Εκκλησία, είναι θρησκευόμενη γυναίκα και γνώριζε τα Μοναστήρια και τους Πνευματικούς. Μετά από παρότρυνση της πεθεράς μου το 1984 ή 1985 περίπου, αποφασίσαμε να πάμε στο Μήλεσι· εκεί θα βλέπαμε έναν γέροντα Πορφύριο... Διαβάστε τη συνέχεια

