Στην Αθήνα – διηγείται ο π. Ιωάννης Νιργιανάκης – ζούσε μία οικογένεια Ελληνοαμερικανών, του κ. Κωνσταντίνου Βουδούρη και της κ. Δέσποινας με τέσσερα χαριτωμένα παιδιά (δύο αγόρια και δύο κορίτσια), τα οποία εξομολογούντο τακτικά με την μητέρα τους, η οποία ήταν αγία. […]
Ο Γέροντας Ιάκωβος – διηγείται ο π. Γεώργιος Αυθίνος – είχε αρρωστήσει πολύ. Ο γιατρός του είπε ότι πρέπει επειγόντως να εγχειριστή. Ο Γέροντας, όμως, σκεπτόμενος την έκθεση του σώματός του σε γιατρούς και νοσοκόμους, έμεινε με τους πόνους τρεις ή τέσσερις μήνες. Μου περιέγραφε το μαρτύριό του, ιδιαίτερα όταν ήταν όρθιος και λειτουργούσε. Οι πόνοι ήταν φρικτοί. «Ένοιωθα ένα χέρι να μου στρίβη και να μου ξεσκίζη τις σάρκες. Ήταν χειμώνας και ίδρωνα από τον πόνο σαν να ήταν Αύγουστος μήνας. Έφτασα σε κατάσταση λιποθυμίας πολλές φορές. Ετούτοι εδώ με ανάγκασαν (και έδειχνε τους άλλους δύο πατέρες) να πάω... Διαβάστε τη συνέχεια

