Η κυρία Σταυρούλα Φίλιππα – διηγείται ο π. Γεώργιος Αυθίνος – είχε πολλές φιλίες οικογενειακές με την ανηψιά του Γέροντος στην Αθήνα. Ο Γέροντας αγαπούσε ιδιαίτερα την ανηψιά του, γιατί είχε μείνει από μικρή ορφανή, και κατά καιρούς, όταν κατέβαινε στην […]
Οι γονείς μου απέκτησαν δέκα παιδιά, από τα οποία τα πέντε, τέσσερα αγόρια και ένα κορίτσι, πήγαμε σε μοναστήρια. Ο μεγάλος αδελφός μου, ονόματι Μιχαήλ, ασκήτευε στα βουνά Τσεαχλέου. Η αδελφή μου Αικατερίνη έγινε μοναχή στο μοναστήρι Παλαιά Αγαπία, ενώ εγώ και δύο μεγαλύτερα αδέλφια μου, ο Βασίλειος και ο Γεώργιος, ήλθαμε στην Συχαστρία. Μέχρι το 1935 πέθαναν όλοι οι αδελφοί μου, κατόπιν πέθανε και ο πατέρας μου Αλέξανδρος. Έζησα πλέον εγώ, ως ηγούμενος τότε του μοναστηρίου Συχαστρία, και η μητέρα μου στο σπίτι, στην κοινότητα Σουλίτσα-Μποντοσάνι. Το έτος 1946 μετέφερα την μητέρα μου στην Συχαστρία, όπου την έκειρα μοναχή... Διαβάστε τη συνέχεια

