«Προχθές πέρασε πολύς κόσμος. Ρωτάω κάποιους: – Πηγαίνετε στην Εκκλησία; – Δεν πάμε…, είπαν. – Γιατί, παιδιά μου, δεν πάτε στην Εκκλησία; Απ’ την μέρα που γεννιώμαστε μέχρι την μέρα που θα φύγουμε (η ζωή μας) περνά από την Εκκλησία. […]
Ο μικρός και ευλογημένος Αρσένιος – μετέπειτα Γέροντας Παΐσιος –, μαζί με το γάλα που θήλαζε, μάθαινε από τους γονείς του και την ευλάβεια προς τον Θεό. Αντί για παραμύθια και ιστορίες τού μιλούσαν για τον βίο και τα θαύματα του οσίου Αρσενίου (Καππαδόκη). Μέσα του γεννήθηκε θαυμασμός και αγάπη για τον Χατζεφεντή, όπως αποκαλούσαν τον όσιο Αρσένιο. Από μικρός ήθελε να γίνη και αυτός μοναχός για να μοιάση τον Άγιό του. Το πρόσωπο που μετά τον όσιο Αρσένιο επηρέασε ευεργετικά όλη του την ζωή ήταν η μητέρα του, προς την οποία αισθανόταν ιδιαίτερη αγάπη και την βοηθούσε όσο μπορούσε.... Διαβάστε τη συνέχεια

