Όταν, αδελφέ Λάζαρε (*) – μου διηγήθηκε ο μοναχός Άνθιμος Διονυσιάτης – ήμουν κελλάρης (μάγειρος) στην Καλαμαριά (Χαλκιδικής) το 1919 με τον οικονόμο Δωρόθεο και με παραοικονόμο τον Χρύσανθο, μία εποχή αρρώστησα από κρυολόγημα. Πιάστηκε όλο μου το σώμα. Μου […]

Μια φορά το 1988 – διηγείται ο π. Παύλος Τσουκνίδας – όταν ακόμη ήμουν λαϊκός, πήγα στον γέροντα Πορφύριο μαζί με έναν Ιερομόναχο. Αφού φθάσαμε, περιμέναμε υπομονετικά στην σειρά μας για να δούμε τον Γέροντα, επειδή είχε πολύ κόσμο. Ο […]

Κάποτε, ο Γέροντας Ιάκωβος καθόταν σ’ ένα σκαμνάκι και εμείς ολόγυρα στην αυλή, άλλος κατάχαμα, άλλος σε σκαμνί, ήταν καλοκαίρι· αισθανόμασταν μεγάλη αγάπη και μεταξύ μας, αλλά και οικειότητα με σεβασμό στο πρόσωπο του Γέροντα. Ο Γέροντας με τον ιδιαίτερο […]

 Συνομιλώντας στις 20 Ιουλίου 1972 με τον αδελφό Θεόκτιστο Διονυσιάτη που κατάγεται από την Ήπειρο, με ρώτησε εάν άκουσα ένα αξιόλογο θαύμα που έγινε προ δεκαπενταετίας στα Γιάννενα από τον προφήτη Ηλία σ’ έναν στρατιώτη που φύλαγε σκοπός σε μία […]

 Σε κάποια συνάντησή μου με τον άγιο Πορφύριο – διηγείται η γερόντισσα Χριστονύμφη, Ιερά Μονή Ευαγγελισμού, Πάτμος – μου είπε: «Θα σου πω κάτι, παιδί μου, και θα γελάσης, αλλά αυτό θα γίνη, όχι τώρα αλλά σύντομα θα γίνης Ηγουμένη […]

Ο π. Διονύσιος υπήρξε κορυφαία προσωπικότητα στον χώρο του ιεροψαλτικού στασιδίου. Επί έτη πολλά υπηρέτησε από την θέση αυτή και κατανάλωσε τον εαυτό του «εν τω Οίκω του Θεού». Γεννήθηκε στην Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής το 1912 και σε ηλικία οκτώ […]

Τα Σαρανταλείτουργα – έλεγε ο Γέροντας Ιάκωβος – έχουν μεγάλη αξία για τις ψυχές των ανθρώπων. Για τους ζώντας και τους τεθνεώτας. Άλλο (είναι) η προσευχή και άλλο η ελεημοσύνη. Και η ελεημοσύνη πιάνει (βοηθά) την ψυχή του ανθρώπου. Αλλά […]

Κάποιος χωρικός από την Τούλα ήταν αλκοολικός. Πολλές φορές προσπάθησε να κόψει το κρασί, αλλά δεν τα κατάφερε. Όσο αγωνιζόταν να λυτρωθεί από το πάθος του, τόσο υποδουλωνόταν σ’ αυτό. Σαν ένα φοβερό αόρατο χταπόδι τον έπιανε με τα πλοκάμια […]