Στο σώμα του Χριστού, στην Εκκλησία (Κολ. 1.18), δεν δικαιούται μα ούτε και μπορεί να ζει κανείς αυθύπαρκτα, αποκομμένα και ανεξάρτητα από τα λοιπά μέλη. «Ου δύναται οφθαλμός ειπείν τη χειρί· χρείαν σου ουκ έχω» (Α’ Κορ. 12.21). Παραθέτουμε όσα […]

Μου κάνει εντύπωση στις συναντήσεις που έχω με νέους, στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις, καθώς συζητούμε και καθώς τα λέμε, μου κάνει εντύπωση αυτό που διαπιστώνω: σαν άλλοι άσωτοι –όπως ο άσωτος τα πήρε όλα και τα ξόδεψε όλα– καθώς γκρέμισαν […]

Την ελπίδα της σωτηρίας στερούνται εκείνοι οι ορθόδοξοι χριστιανοί που απέκτησαν αμαρτωλά πάθη, μέσω των οποίων ήρθαν σε κοινωνία με τον σατανά, διαλύοντας την κοινωνία με τον Θεό. Τα πάθη είναι αμαρτωλές συνήθειες της ψυχής, που έγιναν σαν φυσικές ιδιότητές […]

 Ο Κύριος ελάχιστες φορές βγήκε από τα όρια του Ισραηλιτικού έθνους, και μία από αυτές είναι αυτή που πήγε στην περιοχή της Τύρου και της Σιδώνος. «Και ιδού γυνή Χαναναία από των ορίων εκείνων εξελθούσα εκραύγασεν αυτώ λέγουσα· ελέησόν με, […]

Όσο και ν’ αναζητάς ανάπαυση και παρηγοριά σ’ αυτόν τον πρόσκαιρο κόσμο δεν θα την βρεις. Την ειρήνη και την παρηγοριά μπορεί να τη δώσει στην ψυχή μόνον ο Κύριος, με τη χάρη Του. Όπως ο ίδιος είπε: «Ειρήνην αφίημι […]

Βλέπετε πώς σκεπτόμαστε εμείς και πώς εμείς τα παίρνουμε τα πράγματα; Μην πονέσουμε, μη στεναχωρηθούμε, μη ζοριστούμε, μη στερηθούμε, μην τυχόν ζημιωθούμε, μην τυχόν χάσουμε το ένα, μην τυχόν δεν απολαύσουμε εκείνο, μην τυχόν δεν είναι η ζωή μας όπως […]

Θέλουμε δεν θέλουμε, ακριβώς επειδή υπάρχει η αμαρτία μέσα στο ανθρώπινο γένος, έχουμε πότε το ένα κακό, πότε το άλλο. Πέρα από το ότι γενικώς ο άνθρωπος είναι αμαρτωλός, και ένεκα του ότι είναι αμαρτωλός κάνει και αμαρτίες προσωπικές, έχουμε […]

Στα χρόνια των διωγμών για τους μάρτυρες τα πράγματα ήταν έτσι όπως ήταν. Στα μετέπειτα χρόνια για τους άλλους, τους αναχωρητές, επίσης. Στα δικά μας χρόνια είναι έτσι όπως είναι. Διάλεξε εσύ πού θα ζήσεις. Θα πας να ζήσεις στην […]