Όταν βλέπεις έναν μέθυσο να γίνεται νηστευτής ή έναν αισχρολόγο να ψάλλει θείους ύμνους, να θαυμάζεις τη μακροθυμία του Κυρίου, να εγκωμιάζεις τη μετάνοια και να λες μαζί με τον ψαλμωδό: «Αυτή η αλλοίωση είναι έργο της δεξιάς του Υψίστου» […]
Η ψαλμωδία στο στόμα του μοναχού είναι ξίφος πάρα πολύ κοφτερό εναντίον του διαβόλου. Η φιλοξενία που γίνεται με αγάπη από μοναχό με παράθεση χόρτων (Παροιμ. 15:17) είναι πολύ πιο καλή από την παράθεση λιπαρών κομματιών θυσίας. Όριο για την προσευχή του μοναχού δεν υπάρχει· διότι σε κάθε ώρα είναι καλό να ευλογούμε τον Θεό. Ο πράος μοναχός θα εξυψωθεί και θα επαινεθεί μπροστά σε άρχοντες. Πριν από τον πειρασμό να εξοπλίζεις τον εαυτό σου, μοναχέ, – διότι είναι αναπόφευκτος – ώστε στον πειρασμό να φανείς άξιος. Αφού έγινες μαθητής του Παύλου, λέγε μαζί μ'... Διαβάστε τη συνέχεια

