«Υπόκρισίς εστιν έτερον έχειν και έτερον ποιείν» (Χρυσόστομος) Η υποκρισία ρίζα έχει την πονηρία, καρπούς δε το ψεύδος, την απάτη, τη δολιότητα, την αισχροκέρδεια, την αδικία, τη βλάβη, και γενικά την εξόντωση του πλησίον. Για μερικούς όλα αυτά ίσως φαίνονται […]
Όταν κανείς έχει το κουράγιο να τα αφήνει όλα στον αγαθό Θεό, τότε και σ' αυτή τη ζωή είναι άνετος, χαρούμενος. Δεν κερδίζει δηλαδή ο σωστός χριστιανός απλώς την άλλη ζωή, αλλά κερδίζει ταυτόχρονα και αυτήν. Δεν φοβάται τίποτε. Γλιτώνει από όλα τα ψυχολογικά ζορίσματα και μπλοκαρίσματα, ξεφεύγει από όλες τις καταστάσεις δυστυχίας, γιατί ξέρει ότι ερήμην του Θεού δεν γίνεται τίποτε. Ο Θεός είναι παρών πάντοτε και ο Θεός είναι αγαθός, δεν είναι κακός. Ζητάει το καλό μας. Επομένως, ό,τι και να οικονομήσει, ό,τι και να επιτρέψει, για τη σωτηρία μας είναι. Να μην ασχολούμαστε με τα μπερδεμένα πράγματα... Διαβάστε τη συνέχεια

