Έτος 0. Η αντίστροφη μέτρηση της χρονολογήσεως π.Χ. είχε σταματήσει. Κάπου στην Ιουδαία γεννιόταν η «προσδοκία των εθνών» (Γεν. 49.10). Η ανθρώπινη τραγωδία είχε φθάσει στο απροχώρητο. Θ’ ακολουθούσε πράγματι η «κάθαρση» του δράματος; Ο άνθρωπος κουρασμένος και αποκαμωμένος από […]

Όπως ο Τριαδικός Θεός είναι μια ύπαρξη, έτσι πρέπει να είμαστε κι εμείς ενωμένοι σαν ένας άνθρωπος, ένας νους, μια θέληση, μια καρδιά, μια καλοσύνη, χωρίς την παραμικρή κοινωνία με το κακό. Εκείνος που αγαπά τον Θεό και ενώνεται μαζί […]

Άμα κάνει κανείς έναν περίπατο μέσα στην πόλη, στην αγορά, και δει τον κόσμο πώς τρέχουν από δω, τρέχουν από κει να προλάβουν, λέει κανείς: «Τι δυστυχισμένοι που είναι οι άνθρωποι και πώς αυτοί οι άνθρωποι, ας πούμε, θα νιώσουν […]

Το σημερινό Ευαγγέλιο (Λουκ. 14.16-24) μας μίλησε για ένα «δείπνον μέγα». Κάποιος οικοδεσπότης έκανε δείπνο μεγάλο, και όταν όλα είναι έτοιμα, στέλνει τον δούλο του στους καλεσμένους, που έχουν από πριν γνώση και προειδοποίηση. Οι καλεσμένοι όμως παραιτήθηκαν δια μιας […]

 Η αρρώστια είναι ένας από τους βαρύτερους σταυρούς που αποτίθεται στους ώμους του χριστιανού. Η αρρώστια είναι το φυσικό κακό που ακολούθησε το ηθικό κακό, που λέγεται αμαρτία. Ο Κύριος ως αναμάρτητος ουδέποτε ασθένησε. Ο άρρωστος έχει μεγάλο μισθό από […]

Ένας νέος, το 1950 ήταν τριάντα ετών, έπαθε ένα πολύ δυνατό νευρικό κλονισμό και είχε απογοητευθεί. Επισκέφθηκε πολλούς και διάφορους ιατρούς, δίχως να γνωρίσει θεραπεία. Είχε και την κακή συνήθεια να βλασφημεί. Η αδελφή του τον παρακαλούσε να επισκεφθούν τον […]

«και ιδού γυνή ην πνεύμα έχουσα ασθενείας έτη δέκα και οκτώ, και ην συγκύπτουσα» (Λκ 13:11)   Κάποτε ο Κύριος βρέθηκε, όπως συνήθιζε, μέρα Σαββάτου σε κάποια Συναγωγή, που ήταν ο τόπος δημόσιας λατρείας των Εβραίων, και δίδασκε. Σ’ αυτή […]

Όταν μπαίνουμε σ’ ένα ορθόδοξο ναό, στον πιο περικαλλή η στο πιο ταπεινό ξωκλήσι, έχουμε την αίσθηση ότι αφήνουμε πίσω μας τη γη και προσεγγίζουμε τον ουρανό, ότι αφήνουμε τον χρόνο και εισερχόμαστε στην αιωνιότητα. Μέσα στην κατάνυξη του ορθόδοξου […]