Ο Γέροντας Ιάκωβος αγαπούσε με πάθος τους ασκητές Αγίους και έλεγε: «Εμείς έχομε τον καφέ μας, την ζαχαρίτσα μας, το ζεστό μας φαγητό, το κελλί μας, εκείνοι τι είχαν; Ένα παξιμάδι ξερό και δύο κλαριά να εμποδίζουν το χιόνι στην […]
Ο Αδάμ, παρακούοντας την σαφή εντολή του Θεού, έπεσε πολύ βαριά. Και ευρισκόμενος στην κατάσταση της παρακοής στερήθηκε τη θεία χάρη και αποξενώθηκε από το Θεό. Έχασε το ζωοποιό και φωτιστικό Άγιο Πνεύμα, αφού δεν θέλησε να τιμήσει και την προνομιακή θέση, που σε αυτήν τον τοποθέτησε ο Θεός, καθώς και τις ανεκτίμητες ευεργεσίες, που του έκανε ο Δημιουργός του. «Και άνθρωπος εν τιμή ων ου συνήκε. Παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς». Έτσι βυθίστηκε στην άγνοια και στο σκοτάδι μη έχοντας πια οδηγό του το Άγιο Πνεύμα και δεν του ήταν πια δυνατή η πρώτη οικεία σχέση... Διαβάστε τη συνέχεια

