Όταν υπηρετούσα στο Νοσοκομείο της Εκκλησίας (υπηρέτησα 18½ χρόνια, με τις ωραιότερες αναμνήσεις από την ποιμαντική των ασθενών), είχαμε ιεροψάλτη τον κ. Στέφανο Δημητρόπουλο, δικηγόρο στο επάγγελμα και οικονομολόγο. Με την σύζυγό του Ελένη, ήταν πνευματικά μου τέκνα. Βαθύτατα θρησκευόμενοι. […]
Ένας κύριος από τη Δράμα διηγήθηκε πως ως νέος ανήκε σε μία χριστιανική αδελφότητα κι εξομολογείτο εκεί. Όταν ο πνευματικός τους ασθένησε και αναχώρησε, περίμεναν να έλθει ο αντικαταστάτης του, για να εξομολογηθούν μόνο σ' εκείνον. Θεωρούσαν ότι οι πνευματικοί τής αδελφότητος ήταν σπουδαιότεροι των άλλων. Επειδή όμως καθυστερούσε να έλθει ο αντικαταστάτης του εξομολόγου, πήγε μαζί μ' ένα φίλο του να εξομολογηθούν στον όσιο Γεώργιο (Καρσλίδη). Αυτό συνέβη το 1946. Ο όσιος καθόταν μόνος στην είσοδο. Τους κοίταξε μία φορά και τους είπε: «Καλώς τους. Ήρθατε για εξομολόγηση;». Αφού πήραν την ευχή του και απάντησαν καταφατικά, τους είπε: «Εσάς... Διαβάστε τη συνέχεια

