Ο άνθρωπος είναι φίλαυτος, εγωλάτρης. Δεν το καταλαβαίνουμε, ιδέα δεν έχουμε, όμως βουλιάξαμε εκεί μέσα στη φιλαυτία μας, όπως βουλιάζουν οι ψυχοπαθείς μέσα στην αρρώστια τους. Ας πούμε, κάποιος είναι βουλιαγμένος στη μελαγχολία και δεν βγαίνει με τίποτε από κει. […]
Ένας κύριος από τη Δράμα διηγήθηκε πως ως νέος ανήκε σε μία χριστιανική αδελφότητα κι εξομολογείτο εκεί. Όταν ο πνευματικός τους ασθένησε και αναχώρησε, περίμεναν να έλθει ο αντικαταστάτης του, για να εξομολογηθούν μόνο σ' εκείνον. Θεωρούσαν ότι οι πνευματικοί τής αδελφότητος ήταν σπουδαιότεροι των άλλων. Επειδή όμως καθυστερούσε να έλθει ο αντικαταστάτης του εξομολόγου, πήγε μαζί μ' ένα φίλο του να εξομολογηθούν στον όσιο Γεώργιο (Καρσλίδη). Αυτό συνέβη το 1946. Ο όσιος καθόταν μόνος στην είσοδο. Τους κοίταξε μία φορά και τους είπε: «Καλώς τους. Ήρθατε για εξομολόγηση;». Αφού πήραν την ευχή του και απάντησαν καταφατικά, τους είπε: «Εσάς... Διαβάστε τη συνέχεια

