Όλο το περιστατικό του καλού Σαμαρείτη της σημερινής παραβολής (Λουκ. 10.25-37) συγκεφαλαιώνεται στη λέξη αγάπη, καθώς και στο αντίθετό της, την ασπλαχνία και σκληρότητα των δυο άλλων. Έτσι σήμερα θα ερανισθούμε και απανθίσουμε κάποια υποδείγματα αγάπης απλά και πηγαία, πνοές […]
«Την ωραιότητα της παρθενίας σου, και το υπέρλαμπρον το της αγνείας σου, ο Γαβριήλ καταπλαγείς, εβόα σοι, Θεοτόκε· Ποίον σοι εγκώμιον, προσαγάγω επάξιον; τι δε ονομάσω σε; απορώ και εξίσταμαι. Διό ως προσετάγην βοώ σοι· Xαίρε, η Κεχαριτωμένη». O ύμνος αυτός είναι τελευταίος της ακολουθίας του Ακαθίστου. Είναι ένα από τα ωραιότερα εγκώμια της Παρθένου Μαρίας, αλλά και το αθάνατο εγκώμιο της παρθενίας. Είναι ακόμη ο έμμεσος έλεγχος όσων εγκατέλειψαν τα διδάγματα του Ευαγγελίου και ως χοίροι κυλιούνται στο τέλμα των αισχροτάτων παθών και ηδονών. Μας λέει, ότι ο αρχάγγελος Γαβριήλ κατέβηκε από τα ουράνια και στάθηκε με θαυμασμό μπροστά... Διαβάστε τη συνέχεια

