Η ώρα του θανάτου, αγαπητοί, η στιγμή κατά την οποία η συμβίωση ψυχής και σώματος διαλύεται και η ψυχή αποχωρίζεται και απέρχεται στους κόσμους της αιωνιότητας, έχει για τους πολλούς κάτι το δραματικό. Μοιάζει με την στιγμή κατά την οποία […]
«…ιδού τα ημίση των υπαρχόντων μοι, Κύριε, δίδωμι τοις πτωχοίς, και εί τινός τι εσυκοφάντησα, αποδίδωμι τετραπλούν» (Λουκ. 19:8). Μερικούς ανθρώπους, μερικές ψυχές, είναι να τους θαυμάζει κανένας. Μπορεί να ζούνε μέσα στο σκοτάδι της αμαρτίας. Ίσως να έχουν χάσει το δρόμο τους. Δε μένουν όμως ήσυχοι. Νιώθουν στην ψυχή τους ένα κενό. Δεν τους ικανοποιεί τίποτα από αυτά που καταπιάνονται και ασχολούνται. Διαισθάνονται πως υπάρχει τρόπος να ξεφύγουν απ’ αυτό το τέλμα που βρίσκονται. Ψάχνουν να βρουν τη διέξοδο που θα τους οδηγήσει στην ευχάριστη ατμόσφαιρα και θα ικανοποιήσει πραγματικά την ψυχή τους. Δεν τους αρκεί μια οποιαδήποτε... Διαβάστε τη συνέχεια

