Όχι μόνο οι ψαλμωδίες και τα αναγνώσματα, αλλά και οι ίδιες οι πράξεις της ιερουργίας έχουν αυτό το ιδίωμα: Το καθένα γίνεται για την παρούσα περίπτωση, αλλά συγχρόνως συμβολίζει και κάτι από τα έργα ή τις πράξεις ή τα πάθη […]
Η κατά μόνας προσευχή, και πολύ περισσότερο του μοναχού, οπωσδήποτε είναι γενική προσφορά. Γιατί ο μοναχός όταν προσεύχεται, συνήθως προσεύχεται λέγοντας «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον ημάς», και όταν λέει «ημάς», μέσα στο ημάς, στην αντωνυμία αυτή, εμπερικλείει όλο τον κόσμο. Όλη την Ελλάδα, όλους τους άλλους οπουδήποτε και αν βρίσκονται. Όλη την οικουμένη αγκαλιάζει. Τα παιδιά, τους γέρους, τους νέους, τους αρρώστους. Αν στηρίζεται η κοινωνία, στηρίζεται από τις προσευχές των προσευχομένων μοναχών. Αν έλειπαν αυτοί, δεν ξέρω πώς θα ήμασταν σήμερα. Και των λίγων λαϊκών. Υπάρχουν και λαϊκοί που προσεύχονται φυσικά. Αυτή η δύναμη συγκρατεί τον κόσμο. Για να... Διαβάστε τη συνέχεια

