Κύριε παντοκράτορα, Θεέ μας, αγαθέ και φιλάνθρωπε, εσύ που αξίωσες τον πιστό σου δούλο Στέφανο να γίνει ο πρώτος των διακόνων και των μαρτύρων, με τις ευπρόσδεκτες πρεσβείες του χάρισέ μας, σε παρακαλούμε, υπομονή, ώστε σύμφωνα με το παράδειγμά του […]
Το πρόβλημα στην προσευχή είναι να μην ξεφεύγει η σκέψη σου, να μην απομακρύνεται από τα λόγια της. Όταν μπορείς στην αρχή και σκέπτεσαι μόνο τα λόγια και σου γίνει αυτό κατάσταση, τότε αρχίζεις και νιώθεις μέσα σου γλύκα, χαρά, ευχαρίστηση. Και έπειτα πια σιγά-σιγά εξοικειώνεσαι, συνηθίζεις, μαθαίνεις να βαδίζεις και το λες άνετα. Δεν φεύγει τόσο εύκολα η σκέψη σου. Και όσο προχωρείς, τόσο δυσκολώτερα φεύγει η σκέψη σου. Και έτσι περιορίζεσαι σε αυτές τις προσευχές. Δεν θέλεις να λες τίποτα άλλο. Όλα τα προβλήματά σου τακτοποιούνται λέγοντας δύο λέξεις, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» ή «Ο Θεός, ιλάσθητί... Διαβάστε τη συνέχεια

