Η επιτίμηση του αναιδούς μοναχού Είχε συνήθεια το Κοινόβιο από καιρού εις καιρόν να ξυλεύει. Δηλαδή, έκοβαν ξύλα μια φορά για όλες τις ανάγκες της χρονιάς και συγκαλούσαν και τους κελλιώτες και όσους από τους ξένους μπορούσαν να βοηθήσουν. Μια […]
Μέσα στα πολλά και φωτεινά αστέρια που κοσμούν το νοητό στερέωμα, ιδιαιτέρως κατά τον μήνα Ιούλιο, ξεχωρίζει ένας θεοφεγγής αστέρας, ο Όσιος Νικόδημος Αγιορείτης. «Ως φωστήρα του Άθω» και «Εκκλησίας απάσης θεόπνουν διδάσκαλον» καλούμαστε εμείς οι πιστοί να τον τιμήσωμε, διότι «έμπλεως σοφίας θεϊκής» σκορπίζει σε όλους μας ως ουράνιο δώρο τις «δαψιλείς (= πλουσιοπάροχες) διδαχές» του. Βλαστός της ναξιώτικης γης ο Νικόλαος – όπως ήταν το κοσμικό του όνομα – υπήρξε καρπός ευσεβών και ενάρετων γονέων, που τον ανέθρεψαν «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου» (Εφ. 6:4). Ο πρωτότοκος υιός της οικογένειας Καλλιβούρτση, γεννημένος το 1749, μεγαλώνει σε μια κρίσιμη εποχή: Στα... Διαβάστε τη συνέχεια

