Δεκαοχτώ χρόνια αφότου η ψυχή του οσίου Θεοδοσίου, ηγουμένου της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου, αναχώρησε για τον ουρανό, οι πατέρες, με πρόταση του τότε ηγουμένου Ιωάννου, αποφάσισαν την ανακομιδή του λειψάνου του. Χωρίς χρονοτριβή, ετοίμασαν στο μεγάλο καθολικό τους […]
Ο όσιος Στέφανος, καθώς ήταν φυλακισμένος στο διοικητήριο, έλεγε λόγια ψυχωφελή και σωτήρια στους άλλους όσιους πατέρες που ήταν φυλακισμένοι μαζί του. Ξαφνικά όρμησαν μέσα σαν άγρια θηρία άνθρωποι που ήθελαν να φανούν αρεστοί στον τύραννο (στον εικονομάχο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε'). Αφού έριξαν τον άγιο στη γη και τον τράνταξαν, του έβγαλαν τα χοντρά σιδερένια δεσμά που έδεναν τα πόδια του και τον έσυραν για να τον βγάλουν στον δημόσιο δρόμο, δίνοντάς του κλωτσιές, πετώντας του πέτρες, χτυπώντας τον με ξύλα, και γενικά χρησιμοποιώντας κάθε τρόπο τιμωρίας και προσβολής. Όταν τον πέρασαν σέρνοντας από την πρώτη πύλη του διοικητηρίου και... Διαβάστε τη συνέχεια

