Η μεγάλη ταπείνωση του οσίου Σεργίου και το πατρικό του ενδιαφέρον για τους αδελφούς φαίνεται και από το επόμενο παράδειγμα: Όταν πρωτοήλθε στην έρημο διάλεξε ένα τόπο άνυδρο, για να προμηθεύεται το νερό από μεγάλη απόσταση και να σκληραγωγεί έτσι […]
Για το Μηνά, το Λύκιο, που έπεσε σε ύδερο Γιατί όμως να μη πούμε και για τον Μηνά, που ήταν κρυμμένος μέσα στην άμμο και να τον κάνουμε γνωστό σε όσους τον αγνοούν, γιατί και τα δικά του είναι άξια γραφής κι όχι να σκεπασθούν απ’ την άμμο και τη λήθη. Όπως συνέβη με το δαιμόνιο της ειδωλολατρίας, την Μενουθή, για την οποία είχαν ανεγερθεί τον παλαιό καιρό το τέμενος και οι βωμοί και γινόντουσαν εκεί οι ειδωλολατρικές τελετές, αλλά ήταν επιβλαβής η θέα τους κι η θάλασσα με την άμμο που μετακίνησε τα κάλυψε όλα και ξεχάστηκε η μνήμη... Διαβάστε τη συνέχεια

