Η προσευχή είναι ένα τηλέφωνον, ένας ασύρματος που επικοινωνείς κατ’ ευθείαν με τον Θεόν. Παίρνεις το νούμερο δια να πιάσης με το τηλέφωνο της προσευχής τον Θεόν και Εκείνος απαντά. Τον ακούς καθαρά, πολύ κοντά τον αισθάνεσαι. Όταν έχης κάτι, να παίρνης το τηλέφωνο και να μιλάς στον Θεόν. Εκείνος σαν πονετικός Πατέρας θα σου ακούση και θα γεμίση την καρδιά σου από χαρά, ειρήνη, αγάπη.
Όταν θέλης να προσευχηθής, να σηκώνεσαι την νύκτα, με άδειο το στομάχι. Τότε, μα τότε δεν υπάρχει καλύτερο και ωραιότερο πράγμα. Όταν κοιμάται ο λαός σε ακούει ο Θεός… Να κράζης στον Θεό, μ’ όλη τη δύναμή σου, από το βάθος της καρδιάς. Ιδιαίτερα να προσεύχεσαι την νύκτα, τότε που ο εχθρός καιροφυλακτεί. Μετά από τις 12 την νύκτα, μέχρι στις 3:30 , τότε βρίσκει ευκαιρία να δράση ο διάβολος, όταν κοιμούνται οι άνθρωποι. Δι’ αυτό ο ποιμήν πρέπει να αγρυπνά δια το ποίμνιον.
Η προσευχή πρώτα έρχεται στον λάρυγγα, μετά ανεβαίνει στον νουν, ύστερα κατέρχεται στην καρδιά. Ε, και τότε, τότε στα μάτια έρχονται τα δάκρυα. Από εδώ και πέρα τίποτε δεν λέγεται. Είναι αλήθεια ότι στην αρχή θα συναντήσης δυσκολίες. Θα πηγαίνεις να προσευχηθής και πότε δεν θα μπορής, πότε θα έχης λογισμούς και πειρασμούς, και πότε δεν θα μπορής να ξυπνήσης την νύκτα. Συ να επιμένης. Και ο Κύριος που θα βλέπη την διάθεσή σου θα σε ενισχύη και θα σε βγάλη από τους πειρασμούς. Την νύκτα όμως δεν πρέπει να την χαραμίζωμαι όλη στον ύπνο, διότι τότε ο σατανάς μας κάνει ό,τι θέλει.
Εγώ από μικρό παιδί μ’ άρεσε να προσεύχωμαι. Πήγαινα σε τόπο ήσυχο και έκραζα εις τον Θεόν, Τον διψούσε η καρδιά μου. Είχα μάθει και τους Χαιρετισμούς απ’ έξω και τους έλεγα. Τι ευφροσύνη, αγαλλίαση και ειρήνη που είχα στην καρδιά! Ό,τι και αν ζητούσα από την καλή Παναγία μας μου το έδινε…
Η Παναγία πολύ με βοήθησε. Τώρα έχω αυξήσει τους Χαιρετισμούς. Όσο τους λέω, τόσο και περισσότερο γλυκαίνεται η καρδιά μου…
(Από σημειώσεις Ιεράς Γυναικείας Μονής “Ευαγγελισμός της Θεοτόκου” Ορμύλιας Χαλκιδικής)
Από το βιβλίο: ΠΑΠΑ-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΑΓΚΑΣΤΑΘΗΣ (Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, 1902-1975). Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 1975, σελ. 397.
Ο π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης ομιλεί περί προσευχής
