Ο άγιος Μαρκιανός ήταν πολύ ανοιχτοχέρης στους ιερούς οίκους: από τη μια έφτιαξε πολλούς και μεγάλους ναούς, από την άλλη ανακαίνισε πολλούς άλλους. Πολύ περισσότερο όμως φρόντιζε για τους φτωχούς. Αυτό ήταν φανερό από πολλά άλλα, προπαντός όμως από αυτό […]
Σε κάποιο κοινόβιο ήταν ένας αδελφός νέος στην ηλικία, στο όνομα Ευφρόσυνος, ο οποίος υπηρετούσε τους αδελφούς στο μαγειρείο και σχεδόν κανείς δεν τον πρόσεχε, γιατί έκρυβε τη λαμπρή αρετή του με το να είναι συνεχώς μέσα στις στάχτες και στη μουτζούρα. Καθώς δηλαδή ήταν πάντοτε γεμάτος κάπνα και βρώμικος, όσοι αδελφοί ήταν αμελείς γελούσαν μαζί του και τον κορόιδευαν λούζοντάς τον συνεχώς με προσβολές και βρισιές και χλευασμούς, γιατί, πέρα από την ευτελή του ενδυμασία, έπαιρναν αφορμή και από την πραότητα, τη σιωπή και την ανεξικακία του, για να τον μυκτηρίζουν χωρίς φόβο και να τον εξευτελίζουν, συχνά μάλιστα... Διαβάστε τη συνέχεια

