Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου20 Απριλίου

Των Αγίων Θεοδώρου του Τριχινά, Βίκτωρος, Ζωτικού, Ζήνωνος, Ακινδύνου, Καισαρίου, Σεβηριανού κ.ά.

Αν θέλετε πολυτονικό κείμενο, πατήστε εδώ

Άγιος Θεόδωρος ΤριχινάςΤω αυτώ μηνί Κ’, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Θεοδώρου του Τριχινά.

Θνήσκεις ο πλήξας τριχίνη στολή Πάτερ,
Τον ενδύσαντα τους γενάρχας φυλλίνην.

Εικάδι σος Θεόδωρε λίπ’ οστέα θυμός αγήνωρ.

Ούτος ο Όσιος έβαλε τον εαυτόν του υποκάτω εις κάθε κακουχίαν και σκληραγωγίαν του σώματος, και τον μεν χειμώνα, έπηζεν από την ψύχραν και το κρύος. Το δε θέρος, εφλογίζετο από το υπερβολικόν καύμα. Επειδή δε εσκέπαζε το σώμα του με φορέματα τρίχινα, ήτοι υφασμένα με τρίχας γηδίσσας, δια τούτο έλαβε και την επωνυμίαν να ονομάζεται Τριχινάς. Όθεν εκ των πόνων τούτων, όχι μόνον ενίκησε τας μηχανάς και απάτας των δαιμόνων, αλλά και χάριν έλαβε παρά Θεού ο αοίδιμος ακόμη ζωντανός ων. Μετά δε τον θάνατόν του, αναβρύει μύρον ευώδες ο τάφος του εις όλους εκείνους, οπού μετά πόθου και ευλαβείας προστρέχουσιν εις αυτόν, και δια του μύρου εκείνου λαμβάνουν την ιατρείαν κάθε πάθους ψυχής τε και σώματος.

 

 

 

 

*

Τη αυτή ημέρα μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Βίκτωρος, Ζωτικού, Ζήνωνος, Ακινδύνου, Καισαρίου, Σεβηριανού, Χριστοφόρου, Θεωνά, και Αντωνίνου.

Εις τον Ακίνδυνον και τους συν αυτώ τέσσαρας.

Συν Ακινδύνω τέσσαρας κτείνει ξίφος,
Τον εκ πλάνης κίνδυνον εκπεφευγότας.

Εις τον Χριστοφόρον και τους συν αυτώ τρεις.

Καμινιαίας αιθάλης πεπλησμένοι,
Χριστώ προσήλθον οι περί Χριστοφόρον.

Ούτοι οι Άγιοι εμαρτύρησαν κατά τους χρόνους του ασεβούς Διοκλητιανού εν έτει σϞς’ [296], όταν και ο τροπαιοφόρος και πολύαθλος Μάρτυς του Χριστού Γεώργιος επιάσθη και εβασανίζετο, και βασανιζόμενος, ετέλει τα παράδοξα εκείνα θαυμάσια. Και ο μεν Βίκτωρ και Ακίνδυνος και Ζωτικός και Ζήνων και Σεβηριανός, βλέποντες τον ρηθέντα μέγαν Γεώργιον, πως ήτον βαλμένος εις τον τροχόν, και δεν εβλάβη τελείως από αυτόν, με μίαν φωνήν και οι πέντε εκήρυξαν εαυτούς Χριστιανούς, και παρευθύς απεκεφαλίσθησαν, και έλαβον τους στεφάνους του μαρτυρίου. Ο δε Χριστοφόρος, Θεωνάς, Καισάριος και Αντωνίνος, ήτον δορυφόροι του βασιλέως, και επαραστέκοντο εις αυτόν, όταν ετιμώρει ανελεήμονα τον αυτόν Άγιον Γεώργιον, και εζήτει από αυτόν να αναστήση τον προ πολλού αποθανόντα νεκρόν Έλληνα δια της του Χριστού επικαλέσεως. Όθεν αυτοί βλέποντες, πως ο μέγας Γεώργιος δια προσευχής του ογλίγωρα ανέστησε τον ζητούμενον νεκρόν, παρευθύς έρριψαν τας αξιωματικάς ζώνας οπού εφόρουν, και τα άρματα ενώπιον του βασιλέως και όλου του θεάτρου, και ωμολόγησαν τον Χριστόν Θεόν αληθινόν, δια τούτο πιασθέντες, εβάλθησαν εις φυλακήν. Ύστερον δε από ημέρας τινάς, παρεστάθησαν εις τον Διοκλητιανόν, και κρεμασθέντες, εξεσχίσθησαν, και με αναμμένας λαμπάδας κατεκάησαν, και τελευταίον βαλθέντες εις την φωτίαν, έλαβον παρά Κυρίου τους στεφάνους της αθλήσεως.

*

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Ιωάννου του Παλαιολαυρίτου.

Νέον τι κέρδος τον Παλαιολαυρίτην,
Ιωάννην χαίρουσιν ευρόντες νόες.

Ούτος ο Άγιος εκ νεαράς ηλικίας, ετρώθη από τον πόθον του Θεού, και δια τούτο επροσκολλήθη εις αυτόν. Όθεν αφήσας την τρυφήν και υπερηφάνειαν της παρούσης ζωής, απεξενώθη από την πατρίδα και τους συγγενείς του, και σηκώσας τον Σταυρόν του Κυρίου, επήγεν εις ξένην χώραν και αγνώριστον, δια τον ξενιτεύσαντα Κύριον, και γεννηθέντα εις ξένον τόπον. Φθάνωντας δε εις τα Ιεροσόλυμα, και προσκυνήσας τους Αγίους Τόπους, επήγεν εις την Μονήν του Οσίου Χαρίτωνος, και εμβήκεν εις τους πνευματικούς αγώνας. Όθεν καλώς τελέσας κάθε ιδέαν αρετής, απήλθε προς Κύριον.

*

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Αναστάσιος ο Αντιοχείας Επίσκοπος ξίφει τελειούται (1).

Αναστάσιε σου δε τι γράψω χάριν,
Χριστού χάριν σπεύσαντος εκθανείν ξίφει;

(1) Όρα έμπροσθεν κατά την εικοστήν πρώτην του παρόντος Απριλλίου, το Συναξάριον Αναστασίου του Σιναΐτου και την εις εκείνο υποσημείωσιν.

*

Μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ζακχαίου.

Ουχί κατάβα αλλ’ ανάβα σοι λέγει,
Ζακχαίε Χριστός, προσκαλών σε εις πόλον (2).

(2) Περιττώς δε γράφεται εδώ παρά τοις Μηναίοις η μνήμη Παφνουτίου του Ιεροσολυμίτου, καθότι αυτή προεγράφη κατά την δεκάτην ενάτην του παρόντος Απριλλίου.

*

Ο Όσιος Αθανάσιος, ο κτίσας την Μονήν του Μετεώρου, εν ειρήνη τελειούται.

Αθανάσιε τον λίθον Μετεώρου,
Προς λίθον ακρόγωνον τρίβον ειργάσω.

Ούτος ήτον από την νέαν Πάτραν, το κοινώς λεγόμενον Πατρατζίκι, εν έτει ͵ατι’ [1310], υιός γονέων πλουσίων και επιφανών. Επειδή δε ο πατήρ του απέθανεν, αφήκε τον υιόν του τούτον παιδίον μικρόν, εις την προστασίαν και επιμέλειαν του αδελφού του, ήτοι του θείου του, ο οποίος παρέδωκεν αυτόν εις την μάθησιν των ιερών γραμμάτων. Αφ’ ου δε η νέα Πάτρα εκουρσεύθη από τους Φράγκους, εσκλαβώθη και ούτος. Ύστερον δε ελευθερωθείς, επήγε και εύρε τον θείον του φευγάτον όντα, και μαζί με αυτόν επήγαν εις την Θεσσαλονίκην. Εκεί δε ευρισκόμενος ο Όσιος, έμαθεν αρκετά μαθήματα της έξω φιλοσοφίας. Είτα αναχωρήσας, επήγεν εις το Άγιον Όρος του Άθω, και εκεί ανταμώσας τον θείον Γρηγόριον τον Σιναΐτην, και Δανιήλ τον ησυχαστήν, και τον ιερόν Ισίδωρον, τον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως γενόμενον ύστερον, και άλλους Πατέρας εναρέτους, εσύναξεν από αυτούς ωσάν η μέλισσα, τα άνθη των αρετών. Μετά ταύτα επήγεν εις την νήσον Κρήτην, και εκεί ησυχάσας ολίγον καιρόν εις τόπον ερημικόν, πάλιν εγύρισεν εις το Άγιον Όρος. Μαθών δε από τον Άγιον Κάλλιστον τον μαθητήν Γρηγορίου του Σιναΐτου, τον κατοικούντα εις την επάνω των Ιβήρων ευρισκομένην Σκήτιν του Μαγουλά, μαθών λέγω από εκείνον, ότι εις τον τόπον του όρους τον καλούμενον Μηλαία, ησύχαζον δύω ασκηταί, Γρηγόριος Ιερομόναχος και Μωσής ονομαζόμενοι, επήγεν εις αυτούς και έγινε Μοναχός. Όθεν υπηρέτει αυτούς προθύμως εις όλα τα χρειώδη και αναγκαία, καταπηγνύμενος από την υπερβολικήν ψύχραν του χειμώνος, πολλάκις δε και σκεπαζόμενος όλος από τας χιόνας.

Ύστερον δε δια τον φόβον των Αγαρηνών, ο μεν Μωσής, επήγεν εις την Μονήν των Ιβήρων. Ο δε ιερός Γρηγόριος, πέρνωντας τον Αθανάσιον τούτον τον παρ’ αυτού καλογηρευθέντα, επήγαν εις Βέρροιαν, και από εκεί επήγαν και οι δύω εις τους Σταγούς, τους ευρισκομένους κατά τα μέρη της Λαρίσσης, όπου ευρίσκονται πέτραι υψηλαί και μεγάλαι. Όθεν επάνω εις μίαν πέτραν από εκείνας, ονομαζομένην Στύλον, και ευρισκομένην κοντά εις την πόλιν, εκάθησαν μερικόν καιρόν. Εκεί λοιπόν εις ένα σπήλαιον ησυχάζοντος του Αθανασίου, είδεν ο γέρωντάς του πως οι δαίμονες επερικύκλωσαν το σπήλαιον, και εσπούδαζον να το κρημνίσουν, δια τούτο επρόσταξεν αυτόν να κάθηται εις το άλλο μέρος του στύλου. Μετά ταύτα, ανέβη ο Όσιος επάνω εις την εκεί υψηλοτέραν πέτραν, και ευφρανθείς δια την καλήν της τοποθεσίαν, εζήτησε συγχώρησιν από τον γέροντά του, και εκατοίκησεν επάνω εις αυτήν ομού με δύω αδελφούς. Έκτισε δε μέσα εις το εκεί σπήλαιον Ναόν εις όνομα της Θεοτόκου, και επωνόμασε την υψηλήν εκείνην πέτραν, Μετέωρον, καθώς ονομάζεται και έως της σήμερον. Επειδή δε εσυνάχθησαν μερικοί αδελφοί, εκατάστησεν εκεί Κοινόβιον, κτίσας και Ναόν του Σωτήρος Χριστού. Με τοιαύτην λοιπόν πολιτείαν διαπεράσας την ζωήν του ο αοίδιμος Αθανάσιος, και προορατικού χαρίσματος αξιωθείς, εν ειρήνη ανεπαύσατο εβδομήκοντα χρόνων γέρωντας, πολλά θαύματα και ζων και μετά θάνατον εργασάμενος (3).

(3) Τον πλατύτερον Βίον του Οσίου τούτου όρα εις την ξεχωριστήν φυλλάδα αυτού, ομοίως και την ασματικήν αυτού Ακολουθίαν, ήτις συνεγράφη υπό Ιουστίνου του Δεκαδίωνος

*

Όσιος Ιωάσαφ ΜετεωρίτηςΟ Όσιος Ιωάσαφ, ο συνασκητής του ανωτέρω Οσίου Αθανασίου του εν τω Μετεώρω, εν ειρήνη τελειούται.

Αθανασίω εν πόλω Ιωάσαφ,
Νυν συγχορεύεις συμμεριστής ως πόνων.

Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς.

Από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β’. Εκδόσεις Δόμος, 2005.

* * *

 

 

 

 

Άγιος Θεόδωρος ΤριχινάςΤ ατ μην Κ΄, μνήμη το σίου Πατρς μν Θεοδώρου το Τριχιν.

Θνήσκεις πλήξας τριχίν στολ Πάτερ,
Τν νδύσαντα τος γενάρχας φυλλίνην.

Εκάδι σς Θεόδωρε λίπ’ στέα θυμς γήνωρ.

Οτος σιος βαλε τν αυτόν του ποκάτω ες κάθε κακουχίαν κα σκληραγωγίαν το σώματος, κα τν μν χειμνα, πηζεν π τν ψύχραν κα τ κρύος. Τ δ θέρος, φλογίζετο π τ περβολικν καμα. πειδ δ σκέπαζε τ σμά του μ φορέματα τρίχινα, τοι φασμένα μ τρίχας γηδίσσας, δι τοτο λαβε κα τν πωνυμίαν ν νομάζεται Τριχινς. θεν κ τν πόνων τούτων, χι μόνον νίκησε τς μηχανς κα πάτας τν δαιμόνων, λλ κα χάριν λαβε παρ Θεο οίδιμος κόμη ζωντανς ν. Μετ δ τν θάνατόν του, ναβρύει μρον εὐῶδες τάφος του ες λους κείνους, πο μετ πόθου κα ελαβείας προστρέχουσιν ες ατόν, κα δι το μύρου κείνου λαμβάνουν τν ατρείαν κάθε πάθους ψυχς τε κα σώματος.

 

 

 

 

*

Τ ατ μέρ μνήμη τν γίων Μαρτύρων Βίκτωρος, Ζωτικο, Ζήνωνος, κινδύνου, Καισαρίου, Σεβηριανο, Χριστοφόρου, Θεων, κα ντωνίνου.

Ες τν κίνδυνον κα τος σν ατ τέσσαρας.

Σν κινδύν τέσσαρας κτείνει ξίφος,
Τν κ πλάνης κίνδυνον κπεφευγότας.

Ες τν Χριστοφόρον κα τος σν ατ τρες.

Καμινιαίας αθάλης πεπλησμένοι,
Χριστ προσλθον ο περ Χριστοφόρον.

Οτοι ο γιοι μαρτύρησαν κατ τος χρόνους το σεβος Διοκλητιανο ν τει σϞς΄ [296], ταν κα τροπαιοφόρος κα πολύαθλος Μάρτυς το Χριστο Γεώργιος πιάσθη κα βασανίζετο, κα βασανιζόμενος, τέλει τ παράδοξα κενα θαυμάσια. Κα μν Βίκτωρ κα κίνδυνος κα Ζωτικς κα Ζήνων κα Σεβηριανός, βλέποντες τν ηθέντα μέγαν Γεώργιον, πς τον βαλμένος ες τν τροχόν, κα δν βλάβη τελείως π ατόν, μ μίαν φωνν κα ο πέντε κήρυξαν αυτος Χριστιανούς, κα παρευθς πεκεφαλίσθησαν, κα λαβον τος στεφάνους το μαρτυρίου. δ Χριστοφόρος, Θεωνς, Καισάριος κα ντωννος, τον δορυφόροι το βασιλέως, κα παραστέκοντο ες ατόν, ταν τιμώρει νελεήμονα τν ατν γιον Γεώργιον, κα ζήτει π ατν ν ναστήσ τν πρ πολλο ποθανόντα νεκρν λληνα δι τς το Χριστο πικαλέσεως. θεν ατο βλέποντες, πς μέγας Γεώργιος δι προσευχς του γλίγωρα νέστησε τν ζητούμενον νεκρόν, παρευθς ρριψαν τς ξιωματικς ζώνας πο φόρουν, κα τ ρματα νώπιον το βασιλέως κα λου το θεάτρου, κα μολόγησαν τν Χριστν Θεν ληθινόν, δι τοτο πιασθέντες, βάλθησαν ες φυλακήν. στερον δ π μέρας τινάς, παρεστάθησαν ες τν Διοκλητιανόν, κα κρεμασθέντες, ξεσχίσθησαν, κα μ ναμμένας λαμπάδας κατεκάησαν, κα τελευταον βαλθέντες ες τν φωτίαν, λαβον παρ Κυρίου τος στεφάνους τς θλήσεως.

*

Μνήμη το σίου Πατρς μν ωάννου το Παλαιολαυρίτου.

Νέον τι κέρδος τν Παλαιολαυρίτην,
ωάννην χαίρουσιν ερόντες νόες.

Οτος γιος κ νεαρς λικίας, τρώθη π τν πόθον το Θεο, κα δι τοτο προσκολλήθη ες ατόν. θεν φήσας τν τρυφν κα περηφάνειαν τς παρούσης ζως, πεξενώθη π τν πατρίδα κα τος συγγενες του, κα σηκώσας τν Σταυρν το Κυρίου, πγεν ες ξένην χώραν κα γνώριστον, δι τν ξενιτεύσαντα Κύριον, κα γεννηθέντα ες ξένον τόπον. Φθάνωντας δ ες τ εροσόλυμα, κα προσκυνήσας τος γίους Τόπους, πγεν ες τν Μονν το σίου Χαρίτωνος, κα μβκεν ες τος πνευματικος γνας. θεν καλς τελέσας κάθε δέαν ρετς, πλθε πρς Κύριον.

*

γιος ερομάρτυς ναστάσιος ντιοχείας πίσκοπος ξίφει τελειοται (1).

ναστάσιε σο δ τί γράψω χάριν,
Χριστο χάριν σπεύσαντος κθανεν ξίφει;

(1) ρα μπροσθεν κατ τν εκοστν πρώτην το παρόντος πριλλίου, τ Συναξάριον ναστασίου το Σιναΐτου κα τν ες κενο ποσημείωσιν.

*

Μνήμη το γίου ποστόλου Ζακχαίου.

Οχ κατάβα λλ’ νάβα σοι λέγει,
Ζακχαε Χριστός, προσκαλν σε ες πόλον (2).

(2) Περιττς δ γράφεται δ παρ τος Μηναίοις μνήμη Παφνουτίου το εροσολυμίτου, καθότι ατ προεγράφη κατ τν δεκάτην νάτην το παρόντος πριλλίου.

*

σιος θανάσιος, κτίσας τν Μονν το Μετεώρου, ν ερήν τελειοται.

θανάσιε τν λίθον Μετεώρου,
Πρς λίθον κρόγωνον τρίβον εργάσω.

Οτος τον π τν νέαν Πάτραν, τ κοινς λεγόμενον Πατρατζίκι, ν τει ͵ατι΄ [1310], υἱὸς γονέων πλουσίων κα πιφανν. πειδ δ πατήρ του πέθανεν, φκε τν υόν του τοτον παιδίον μικρόν, ες τν προστασίαν κα πιμέλειαν το δελφο του, τοι το θείου του, ποος παρέδωκεν ατν ες τν μάθησιν τν ερν γραμμάτων. φ’ ο δ νέα Πάτρα κουρσεύθη π τος Φράγκους, σκλαβώθη κα οτος. στερον δ λευθερωθείς, πγε κα ερε τν θεόν του φευγάτον ντα, κα μαζ μ ατν πγαν ες τν Θεσσαλονίκην. κε δ ερισκόμενος σιος, μαθεν ρκετ μαθήματα τς ξω φιλοσοφίας. Ετα ναχωρήσας, πγεν ες τ γιον ρος το θω, κα κε νταμώσας τν θεον Γρηγόριον τν Σιναΐτην, κα Δανιλ τν συχαστήν, κα τν ερν σίδωρον, τν Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως γενόμενον στερον, κα λλους Πατέρας ναρέτους, σύναξεν π ατος σν μέλισσα, τ νθη τν ρετν. Μετ τατα πγεν ες τν νσον Κρήτην, κα κε συχάσας λίγον καιρν ες τόπον ρημικόν, πάλιν γύρισεν ες τ γιον ρος. Μαθν δ π τν γιον Κάλλιστον τν μαθητν Γρηγορίου το Σιναΐτου, τν κατοικοντα ες τν πάνω τν βήρων ερισκομένην Σκτιν το Μαγουλ, μαθν λέγω π κενον, τι ες τν τόπον το ρους τν καλούμενον Μηλαία, σύχαζον δύω σκηταί, Γρηγόριος ερομόναχος κα Μωσς νομαζόμενοι, πγεν ες ατος κα γινε Μοναχός. θεν πηρέτει ατος προθύμως ες λα τ χρειώδη κα ναγκαα, καταπηγνύμενος π τν περβολικν ψύχραν το χειμνος, πολλάκις δ κα σκεπαζόμενος λος π τς χιόνας.

στερον δ δι τν φόβον τν γαρηνν, μν Μωσς, πγεν ες τν Μονν τν βήρων. δ ερς Γρηγόριος, πέρνωντας τν θανάσιον τοτον τν παρ’ ατο καλογηρευθέντα, πγαν ες Βέρροιαν, κα π κε πγαν κα ο δύω ες τος Σταγούς, τος ερισκομένους κατ τ μέρη τς Λαρίσσης, που ερίσκονται πέτραι ψηλα κα μεγάλαι. θεν πάνω ες μίαν πέτραν π κείνας, νομαζομένην Στύλον, κα ερισκομένην κοντ ες τν πόλιν, κάθησαν μερικν καιρόν. κε λοιπν ες να σπήλαιον συχάζοντος το θανασίου, εδεν γέρωντάς του πς ο δαίμονες περικύκλωσαν τ σπήλαιον, κα σπούδαζον ν τ κρημνίσουν, δι τοτο πρόσταξεν ατν ν κάθηται ες τ λλο μέρος το στύλου. Μετ τατα, νέβη σιος πάνω ες τν κε ψηλοτέραν πέτραν, κα εφρανθες δι τν καλήν της τοποθεσίαν, ζήτησε συγχώρησιν π τν γέροντά του, κα κατοίκησεν πάνω ες ατν μο μ δύω δελφούς. κτισε δ μέσα ες τ κε σπήλαιον Ναν ες νομα τς Θεοτόκου, κα πωνόμασε τν ψηλν κείνην πέτραν, Μετέωρον, καθς νομάζεται κα ως τς σήμερον. πειδ δ συνάχθησαν μερικο δελφοί, κατάστησεν κε Κοινόβιον, κτίσας κα Ναν το Σωτρος Χριστο. Μ τοιαύτην λοιπν πολιτείαν διαπεράσας τν ζωήν του οίδιμος θανάσιος, κα προορατικο χαρίσματος ξιωθείς, ν ερήν νεπαύσατο βδομήκοντα χρόνων γέρωντας, πολλ θαύματα κα ζν κα μετ θάνατον ργασάμενος (3).

(3) Τν πλατύτερον Βίον το σίου τούτου ρα ες τν ξεχωριστν φυλλάδα ατο, μοίως κα τν σματικν ατο κολουθίαν, τις συνεγράφη π ουστίνου το Δεκαδίωνος.

*

Όσιος Ιωάσαφ Μετεωρίτης σιος ωάσαφ, συνασκητς το νωτέρω σίου θανασίου το ν τ Μετεώρ, ν ερήν τελειοται.

θανασί ν πόλ ωάσαφ,
Νν συγχορεύεις συμμεριστς ς πόνων.

Τας τν σν γίων πρεσβείαις Χριστ Θες λέησον μς.

Ἀπό τὸ βιβλίο: Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ. Τόμος Β’. Ἐκδόσεις Δόμος, 2005.

* * *

 

 

 

 

Των Αγίων Θεοδώρου του Τριχινά, Βίκτωρος, Ζωτικού, Ζήνωνος, Ακινδύνου, Καισαρίου, Σεβηριανού κ.ά.

This site is protected by wp-copyrightpro.com

Ορθόδοξη πίστη και ζωή στο email σας. Λάβετε πρώτοι όλες τις τελευταίες αναρτήσεις της Κοινωνίας Ορθοδοξίας:
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter! Θα λάβετε email επιβεβαίωσης σε λίγα λεπτά. Παρακαλούμε, ακολουθήστε τον σύνδεσμο μέσα του για να επιβεβαιώσετε την εγγραφή. Εάν το email δεν εμφανιστεί στο γραμματοκιβώτιό σας, παρακαλούμε ελέγξτε τον φάκελο του spam.
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter!
Λυπούμαστε, υπήρξε ένα σφάλμα. Παρακαλούμε, ελέγξτε το email σας.