Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου4 Απριλίου

Των Αγίων Γεωργίου του εν τω Μαλαιώ, Θεοδούλου, Αγαθόποδος, Φερφούθης, Πλάτωνος, Θεωνά Επισκόπου Θεσσαλονίκης κ.ά.

Αν θέλετε πολυτονικό κείμενο, πατήστε εδώ

Τω αυτώ μηνί Δ’, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Γεωργίου του εν τω όρει Μαλαιώ (1).

Ψυχήν ο Γεώργιος ασμένως δίδως,
Ψυχών γεωργώ και φυτουργώ σαρκίων.

Τη δε τετάρτη απήρε Γεώργιος εις πόλον ευρύν.

(1) Μερικοί λέγουν ότι το Μαλαιόν είναι βουνόν, ευρισκόμενον εις την εν τω Μορέα Μάνην, όπερ ονομάζεται την σήμερον, κάβο Μαλέας. Απιθάνως όμως, καθότι το Μαλαιόν, ήτον όρος. Ο δε Μαλέας, είναι κάβος, ήτοι ακρωτήριον.

*

Τη αυτή ημέρα μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Θεοδούλου και Αγαθόποδος.

Πρώτος θάλασσαν εισιών Αγαθόπους,
Έργοις υπήρχε χρηστόπους Θεοδούλω.

Από τούτους τους δύω Μάρτυρας, ο μεν Θεόδουλος, ήτον νεώτερος, ο δε Αγαθόπους, ήτον γέρωντας κατά την ηλικίαν, και οι δύω δε εκατάγοντο από την Θεσσαλονίκην. Δια δε την εις Χριστόν πίστιν παρεστάθησαν εις τον άρχοντα Φαυστίνον, και μη πεισθέντες να αρνηθούν τον Χριστόν, αλλά φυλάττοντες την εις αυτόν πίστιν ασάλευτον, ερρίφθησαν εις τον βυθόν της θαλάσσης, και ούτως ετελειώθησαν, και έλαβον οι αοίδιμοι του μαρτυρίου τον στέφανον. Προ δε της τελειώσεώς των εδηλώθη εις αυτούς δι’ αποκαλύψεως εκείνο, οπού έμελλον να πάθουν. Εφάνηκε γαρ εις αυτούς καθ’ ύπνον, ότι εμβήκαν μέσα εις καΐκι και έπλεον. Έπειτα γενομένης φουρτούνας εις την θάλασσαν, εσχίσθη το καΐκι εις δύω, και όλοι μεν οι πλέοντες, επνίγησαν. Αυτοί δε μόνοι γλυτώσαντες από την φουρτούναν, ανέβηκαν επάνω εις ένα βουνόν, του οποίου το μήκος έφθανεν έως του ουρανού. Εδήλονε δε το όραμα, εκείνο οπού έπαθον ύστερον εις την θάλασσαν, και την άνοδον οπού έκαμαν εκ της θαλάσσης εις τους Ουρανούς. Τούτο το ίδιον εφανερώθη αινιγματωδώς εις τον Άγιον Θεόδουλον προ του να πιασθή εις το μαρτύριον, δια μέσου ενός δακτυλιδίου. Εφάνη γαρ εις αυτόν, ότι έβαλέ τινας εις το χέρι του ένα δακτυλίδιον, το οποίον εσήμαινε τον αρραβώνα του μαρτυρίου, οπού έμελλε να τελειώση (2).

(2) Το Μαρτύριον τούτων το ελληνικόν ευρίσκεται εν τη Ιερά Μονή των Ιβήρων και εν άλλαις, ου η αρχή· «Αεί μεν επανθούσαν την προς Θεόν ευσέβειαν».

*

Μνήμη της Αγίας Μάρτυρος Φερφούθης, και της αυταδέλφης αυτής, και της ταύτης παιδίσκης.

Εις την Φερφούθαν.

Απλήν με πλάττεις Χριστέ διπλέ την φύσιν,
Έχεις δε πρισθείσαν με διπλήν Φερφούθαν.

Εις την αυταδέλφην και την παιδίσκην αυτής.

Δούλας αληθείς Δεσπότου Θεού δύω,
Δούλην τε και δέσποιναν έπρισε πρίων.

Αύται αι Άγιαι γυναίκες ήτον κατά τους χρόνους Σαβωρίου μεν βασιλέως Περσών, Κωνσταντίνου δε του Μεγάλου βασιλέως Ρωμαίων εν έτει τλ’ [330], αδελφαί ούσαι του Αγίου Συμεών του μαρτυρήσαντος εν τη Περσία, ομού με άλλους χιλίους εκατόν πεντήκοντα Χριστιανούς (3). Επειδή δε η του βασιλέως γυνή έπασχεν από κάποιαν συμβάσαν ασθένειαν, δια τούτο εδιάβαλαν μερικοί τας Αγίας ταύτας, ότι είναι μάγισσαι, και κατασκευάζουσι θανατηφόρα φαρμάκια. Όθεν επιάσθησαν και εφέρθησαν εις τον αρχιμάγον, Πάπαν ονομαζόμενον. Αι δε Άγιαι απελογήθησαν, ότι είναι αθώαι από την διαβολήν αυτήν και συκοφαντίαν, και εν ταυτώ είπον, ότι είναι Χριστιαναί, εις δε τους Χριστιανούς δεν είναι συγχωρημένον να πράττουσι τοιαύτα μαγικά και παράνομα έργα. Επειδή δε διπλή έγινε κατ’ αυτών η κατηγορία, και ότι είναι μάγισσαι, και ότι είναι Χριστιαναί, δια τούτο εκαταδικάσθησαν να θανατωθούν, και λοιπόν εξαπλώθησαν κατά γης, και εδέθησαν αι μακάριαι από πάλους. Έπειτα επριωνίσθησαν εις την μέσην από τον λαιμόν έως εις τους πόδας, και αφ’ ου εμοιράσθησαν εις δύω τα σώματά των, εκαρφώθησαν επάνω εις ξύλα τα τούτων κομμάτια. Διαπεράσασα δε δια μέσου αυτών η βασίλισσα, ιατρεύθη από το πάθος της. Έτζι γαρ επληροφόρησαν αυτήν οι τας Αγίας διαβάλλοντες, ότι κατά άλλον τρόπον δεν δύναται να ιατρευθή, πάρεξ ανίσως περάση αναμέσον των νεκρών σωμάτων των Αγίων.

(3) Τούτου η μνήμη και το Συναξάριον ευρίσκεται κατά την δεκάτην εβδόμην του παρόντος μηνός.

*

Ο Άγιος Πόπλιος εν ειρήνη τελειούται.

Εν Ουρανοίς Πόπλιε μισθός σοι μέγας,
Προς ους απαίρων χαίρε και κρότει μέγα.

*

Ο Όσιος Πατήρ ημών Πλάτων, ο Ηγούμενος Μονής των Στουδίου, εν ειρήνη τελειούται.

Πλάτων αρίστην ευ μετεπλάσθη πλάσιν,
Χριστώ πλάσαντι συγκραθείς κράσιν ξένην.

*

Οι Όσιοι Θεωνάς, Συμεών, και Φερβίνος, εν ειρήνη τελειούνται.

Ψυχάς δέχου τρεις ου κεκηλιδωμένας,
Ψυχών ακηλίδωτε των θείων τόπε.

*

Άγιος ΘεωνάςΟ Όσιος Θεωνάς, ο εν τη Μονή του Παντοκράτορος ασκήσας, ύστερον δε Επίσκοπος Θεσσαλονίκης γενόμενος, εν ειρήνη τελειούται (4).

Λιπών Θεωνάς την κάτω προεδρίαν,
Παρίσταται νυν τω Προέδρω των όλων.

(4) Σημείωσαι, ότι εις τον Άγιον τούτον Θεωνάν εφιλοπόνησεν η εμή αδυναμία ασματικήν Ακολουθίαν, ήτις ευρίσκεται εν τη Ιερά Μονή της Αγίας Αναστασίας τη εις την Γαλάτισταν κειμένη, όπου και το άγιον αυτού κατάκειται λείψανον. Όρα εις την Ακολουθίαν των Αγιορειτών Πατέρων.

 

 

 

*

Άγιος ΖωσιμάςΜνήμη του Οσίου Πατρός ημών Ζωσιμά του κηδεύσαντος την Οσίαν Μαρίαν την Αιγυπτίαν.

Ζώσαν προπέμψας Ζωσιμάς την Μαρίαν,
Θανούσαν εύρεν. Αλλά νυν ζώσιν άμα.

Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς.

Από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β’. Εκδόσεις Δόμος, 2005.

* * *

 

 

 

 

Τ ατ μην Δ΄, μνήμη το σίου Πατρς μν Γεωργίου το ν τ ρει Μαλαι (1).

Ψυχν Γεώργιος σμένως δίδως,
Ψυχν γεωργ κα φυτουργ σαρκίων.

Τ δ τετάρτ πρε Γεώργιος ες πόλον ερύν.

(1) Μερικο λέγουν τι τ Μαλαιν εναι βουνόν, ερισκόμενον ες τν ν τ Μορέ Μάνην, περ νομάζεται τν σήμερον, κάβο Μαλέας. πιθάνως μως, καθότι τ Μαλαιόν, τον ρος. δ Μαλέας, εναι κάβος, τοι κρωτήριον.

*

Τ ατ μέρ μνήμη τν γίων Μαρτύρων Θεοδούλου κα γαθόποδος.

Πρτος θάλασσαν εσιν γαθόπους,
ργοις πρχε χρηστόπους Θεοδούλ.

π τούτους τος δύω Μάρτυρας, μν Θεόδουλος, τον νεώτερος, δ γαθόπους, τον γέρωντας κατ τν λικίαν, κα ο δύω δ κατάγοντο π τν Θεσσαλονίκην. Δι δ τν ες Χριστν πίστιν παρεστάθησαν ες τν ρχοντα Φαυστνον, κα μ πεισθέντες ν ρνηθον τν Χριστόν, λλ φυλάττοντες τν ες ατν πίστιν σάλευτον, ρρίφθησαν ες τν βυθν τς θαλάσσης, κα οτως τελειώθησαν, κα λαβον ο οίδιμοι το μαρτυρίου τν στέφανον. Πρ δ τς τελειώσεώς των δηλώθη ες ατος δι’ ποκαλύψεως κενο, πο μελλον ν πάθουν. φάνηκε γρ ες ατος καθ’ πνον, τι μβκαν μέσα ες καΐκι κα πλεον. πειτα γενομένης φουρτούνας ες τν θάλασσαν, σχίσθη τ καΐκι ες δύω, κα λοι μν ο πλέοντες, πνίγησαν. Ατο δ μόνοι γλυτώσαντες π τν φουρτούναν, νέβηκαν πάνω ες να βουνόν, το ποίου τ μκος φθανεν ως το ορανο. δήλονε δ τ ραμα, κενο πο παθον στερον ες τν θάλασσαν, κα τν νοδον πο καμαν κ τς θαλάσσης ες τος Ορανούς. Τοτο τ διον φανερώθη ανιγματωδς ες τν γιον Θεόδουλον πρ το ν πιασθ ες τ μαρτύριον, δι μέσου νς δακτυλιδίου. φάνη γρ ες ατόν, τι βαλέ τινας ες τ χέρι του να δακτυλίδιον, τ ποον σήμαινε τν ρραβνα το μαρτυρίου, πο μελλε ν τελειώσ (2).

(2) Τ Μαρτύριον τούτων τ λληνικν ερίσκεται ν τ ερ Μον τν βήρων κα ν λλαις, ο ρχή· «ε μν πανθοσαν τν πρς Θεν εσέβειαν».

*

Μνήμη τς γίας Μάρτυρος Φερφούθης, κα τς αταδέλφης ατς, κα τς ταύτης παιδίσκης.

Ες τν Φερφούθαν.

πλν με πλάττεις Χριστ διπλ τν φύσιν,
χεις δ πρισθεσάν με διπλν Φερφούθαν.

Ες τν αταδέλφην κα τν παιδίσκην ατς.

Δούλας ληθες Δεσπότου Θεο δύω,
Δούλην τε κα δέσποιναν πρισε πρίων.

Αται α γιαι γυνακες τον κατ τος χρόνους Σαβωρίου μν βασιλέως Περσν, Κωνσταντίνου δ το Μεγάλου βασιλέως ωμαίων ν τει τλ΄ [330], δελφα οσαι το γίου Συμεν το μαρτυρήσαντος ν τ Περσί, μο μ λλους χιλίους κατν πεντήκοντα Χριστιανούς (3). πειδ δ το βασιλέως γυν πασχεν π κποιαν συμβάσαν σθένειαν, δι τοτο διάβαλαν μερικο τς γίας ταύτας, τι εναι μάγισσαι, κα κατασκευάζουσι θανατηφόρα φαρμάκια. θεν πιάσθησαν κα φέρθησαν ες τν ρχιμάγον, Πάπαν νομαζόμενον. Α δ γιαι πελογήθησαν, τι εναι θαι π τν διαβολν ατν κα συκοφαντίαν, κα ν ταυτ επον, τι εναι Χριστιαναί, ες δ τος Χριστιανος δν εναι συγχωρημένον ν πράττουσι τοιατα μαγικ κα παράνομα ργα. πειδ δ διπλ γινε κατ’ ατν κατηγορία, κα τι εναι μάγισσαι, κα τι εναι Χριστιαναί, δι τοτο καταδικάσθησαν ν θανατωθον, κα λοιπν ξαπλώθησαν κατ γς, κα δέθησαν α μακάριαι π πάλους. πειτα πριωνίσθησαν ες τν μέσην π τν λαιμν ως ες τος πόδας, κα φ’ ο μοιράσθησαν ες δύω τ σώματά των, καρφώθησαν πάνω ες ξύλα τ τούτων κομμάτια. Διαπεράσασα δ δι μέσου ατν βασίλισσα, ατρεύθη π τ πάθος της. τζι γρ πληροφόρησαν ατν ο τς γίας διαβάλλοντες, τι κατ λλον τρόπον δν δύναται ν ατρευθ, πάρεξ νίσως περάσ ναμέσον τν νεκρν σωμάτων τν γίων.

(3) Τούτου μνήμη κα τ Συναξάριον ερίσκεται κατ τν δεκάτην βδόμην το παρόντος μηνός.

*

γιος Πόπλιος ν ερήν τελειοται.

ν Ορανος Πόπλιε μισθός σοι μέγας,
Πρς ος παίρων χαρε κα κρότει μέγα.

*

σιος Πατρ μν Πλάτων, γούμενος Μονς τν Στουδίου, ν ερήν τελειοται.

Πλάτων ρίστην ε μετεπλάσθη πλάσιν,
Χριστ πλάσαντι συγκραθες κράσιν ξένην.

*

Ο σιοι Θεωνς, Συμεών, κα Φερβνος, ν ερήν τελειονται.

Ψυχς δέχου τρες ο κεκηλιδωμένας,
Ψυχν κηλίδωτε τν θείων τόπε.

*

Άγιος Θεωνάς σιος Θεωνς, ν τ Μον το Παντοκράτορος σκήσας, στερον δ πίσκοπος Θεσσαλονίκης γενόμενος, ν ερήν τελειοται (4).

Λιπν Θεωνς τν κάτω προεδρίαν,
Παρίσταται νν τ Προέδρ τν λων.

(4) Σημείωσαι, τι ες τν γιον τοτον Θεωνν φιλοπόνησεν μ δυναμία σματικν κολουθίαν, τις ερίσκεται ν τ ερ Μον τς γίας ναστασίας τ ες τν Γαλάτισταν κειμέν, που κα τ γιον ατο κατάκειται λείψανον. ρα ες τν κολουθίαν τν γιορειτν Πατέρων.

 

 

 

*

Άγιος ΖωσιμάςΜνήμη το σίου Πατρς μν Ζωσιμ το κηδεύσαντος τν σίαν Μαρίαν τν Αγυπτίαν.

Ζσαν προπέμψας Ζωσιμς τν Μαρίαν,
Θανοσαν ερεν. λλ νν ζσιν μα.

Τας τν σν γίων πρεσβείαις Χριστ Θες λέησον μς.

Ἀπό τὸ βιβλίο: Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ. Τόμος Β’. Ἐκδόσεις Δόμος, 2005.

* * *

 

 

 

Των Αγίων Γεωργίου του εν τω Μαλαιώ, Θεοδούλου, Αγαθόποδος, Φερφούθης, Πλάτωνος, Θεωνά Επισκόπου Θεσσαλονίκης κ.ά.

This site is protected by wp-copyrightpro.com

Ορθόδοξη πίστη και ζωή στο email σας. Λάβετε πρώτοι όλες τις τελευταίες αναρτήσεις της Κοινωνίας Ορθοδοξίας:
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter! Θα λάβετε email επιβεβαίωσης σε λίγα λεπτά. Παρακαλούμε, ακολουθήστε τον σύνδεσμο μέσα του για να επιβεβαιώσετε την εγγραφή. Εάν το email δεν εμφανιστεί στο γραμματοκιβώτιό σας, παρακαλούμε ελέγξτε τον φάκελο του spam.
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter!
Λυπούμαστε, υπήρξε ένα σφάλμα. Παρακαλούμε, ελέγξτε το email σας.