Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου13 Απριλίου

Των Αγίων Μαρτίνου Πάπα Ρώμης και των συν αυτώ, Κυντιλλιανού, Μαξίμου, Δάδα, Ελευθερίου του Πέρσου κ.ά.

Αν θέλετε πολυτονικό κείμενο, πατήστε εδώ

Άγιος Μαρτίνος Πάπας ΡώμηςΤω αυτώ μηνί ΙΓ’, του εν Αγίοις Πατρός ημών Μαρτίνου Πάπα Ρώμης.

Ο σην γεγηθώς σάρκα Σώτερ εσθίων,
Απεκδύσει γέγηθε σαρκός Μαρτίνος.

Αμφί τρίτη δεκάτη θάνε Μαρτίνος περίπυστος.

Ούτος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Κώνσταντος του εγγόνου Ηρακλείου εν έτει χμδ’ [644], ο οποίος εφονεύθη εις τας εν Σικελία Συρακούσας, εν τω λουτρώ τω λεγομένω Δάφνη, λαβών πληγήν εις την κεφαλήν με ένα κάδδον, από τον Ανδρέαν Τρωΐλου. Ούτος λοιπόν ο θεσπέσιος δια την Ορθόδοξον πίστιν, εφέρθη βιαίως από την Ρώμην εις την Κωνσταντινούπολιν, ομού με άλλους Δυτικούς Επισκόπους κατά προσταγήν του βασιλέως. Πολλάς δε θλίψεις και κακοπαθείας υπέμεινεν ο μακάριος ομού με εκείνους εις τον δρόμον, έως να έλθουν εις Κωνσταντινούπολιν. Επειδή γαρ, ο μεν βασιλεύς εδεφένδευε την δυσσεβή αίρεσιν των Μονοθελητών, ο δε Άγιος Μαρτίνος, απεκήρυξε και ανεθεμάτισε τον Σέργιον και Πύρρον και Θεόδωρον τους Μονοθελητάς, και όρον εξέδωκε μετά της εν Ρώμη συναχθείσης Συνόδου, ο οποίος ανέτρεπε την των Μονοθελητών αίρεσιν (1). Δια ταύτα, λέγω, έστειλεν ο βασιλεύς και έφερε τον Άγιον εις την Κωνσταντινούπολιν, ως είπομεν, και δέσας αυτόν και τους συν αυτώ Επισκόπους, ωσάν κακούργους και ληστάς, με αλυσίδας και δεσμά, εφυλάκωσεν αυτούς εις το Πραιτώριον, και εκεί τους αφήκε φυλακωμένους τρεις ολοκλήρους χρόνους. Έπειτα απέστειλεν αυτόν και τους συν αυτώ εξορίστους εις την πόλιν της Χερσώνος την πλησιάζουσαν εις το Κρίμι. Εκεί λοιπόν πολλά δεινά υπομείνας ο αοίδιμος, και μαρτυρικώς την ζωήν του διαπεράσας, προς Κύριον εξεδήμησε. Το δε άγιον αυτού λείψανον ενταφιάσθη έξω από την πόλιν της Χερσώνος, εν τω Ναώ της Υπεραγίας Θεοτόκου.

(1) Σημείωσαι ότι ο Άγιος Μαρτίνος αρχιεράτευσεν εν Ρώμη χρόνους πέντε και μήνας τέσσαρας.

*

Τη αυτή ημέρα μνήμη των ανωτέρω Αγίων Ομολογητών Επισκόπων Δυτικών, των συν τω Αγίω Μαρτίνω.

Ορθά φρονούντες άνδρες ιερωμένοι,
Φυγήν κατεκρίθησαν ευθύμως μάλα.

*

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Κυντιλλιανού, Μαξίμου, και Δάδα. Τελείται δε η αυτών Σύναξις εν τοις Βιγλεντίου.

Τίνες κεφαλών οι δε κείμενοι δίχα;
Κυντιλλιανός Μάξιμός τε και Δάδας.

Κατά τους χρόνους Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των ασεβών βασιλέων εν έτει σϞς’ [296], επιάσθησαν οι Άγιοι ούτοι εις την χώραν Οζοβίαν, και παρεδόθησαν εις τους υπάτους, τον Ταρκύνιον και Γάϊον. Κριθέντες λοιπόν από αυτούς, και ομολογήσαντες τον Χριστόν, εβάλθησαν εις φυλακήν. Αφ’ ου δε εκοιμήθησαν, εφάνη ο Διάβολος εις αυτούς, και τους εσυμβούλευε να αρνηθούν τον Χριστόν. Όθεν εσηκώθησαν και επροσηύχοντο, στηρίζοντες ένας τον άλλον εις την του Χριστού πίστιν. Τότε Άγγελος Κυρίου ελθών, έδωκε θάρρος και δύναμιν εις αυτούς. Όταν δε εξημέρωσεν, αναγκάσθησαν πολλά από τους δυσσεβείς δια να αρνηθούν τον Χριστόν. Επειδή δε, όχι μόνον δεν αρνήθησαν τον Χριστόν, αλλά και εκήρυξαν αυτόν μεγαλοφώνως και θαρσαλέως, Θεόν αληθινόν και ποιητήν του παντός, δια τούτο εδάρθησαν δυνατά, και πάλιν εβάλθησαν εις φυλακήν. Έπειτα εξετασθέντες ομού και με άλλους, τελευταίον απεκεφαλίσθησαν, και ούτως ανέβησαν οι μακάριοι στεφανηφόροι εις τα Ουράνια.

*

Ο Άγιος Μάρτυς Ελευθέριος ο Πέρσης ξίφει τελειούται.

Ελευθέριος ουκ εδουλώθη πλάνη,
Ελεύθερος δε προς ξίφους έστη στόμα.

*

Ο Άγιος Μάρτυς Θεοδόσιος ξίφει τελειούται.

Θεοίς προσοίσειν μηδαμώς πεισθείς δόσιν,
Ήχθη Θεοδόσιος την επί ξίφος.

*

Ο Άγιος Μάρτυς Ζώϊλος ο Ρωμαίος, εν ξύλω κρεμασθείς, τελειούται.

Τόξου βέλει Ζώϊλε πληγείς εν ξύλω,
Πλήττεις τον εισάξαντα την φθοράν ξύλω.

*

Του Αγίου νέου Μάρτυρος Δημητρίου του Πελοποννησίου αθλήσαντος εν έτει 1803 (2).

(2) Το Μαρτύριον αυτού όρα εις το Νέον Λειμωνάριον.

Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις Χριστέ ο Θεός ελέησον ημάς.

Από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β’. Εκδόσεις Δόμος, 2005.

* * *

 

 

Άγιος Μαρτίνος Πάπας ΡώμηςΤ ατ μην ΙΓ΄, το ν γίοις Πατρς μν Μαρτίνου Πάπα ώμης.

σν γεγηθς σάρκα Στερ σθίων,
πεκδύσει γέγηθε σαρκς Μαρτνος.

μφ τρίτ δεκάτ θάνε Μαρτνος περίπυστος.

Οτος τον κατ τος χρόνους το βασιλέως Κώνσταντος το γγόνου ρακλείου ν τει χμδ΄ [644], ποος φονεύθη ες τς ν Σικελί Συρακούσας, ν τ λουτρ τ λεγομέν Δάφνη, λαβν πληγν ες τν κεφαλν μ να κάδδον, π τν νδρέαν Τρωΐλου. Οτος λοιπν θεσπέσιος δι τν ρθόδοξον πίστιν, φέρθη βιαίως π τν ώμην ες τν Κωνσταντινούπολιν, μο μ λλους Δυτικος πισκόπους κατ προσταγν το βασιλέως. Πολλς δ θλίψεις κα κακοπαθείας πέμεινεν μακάριος μο μ κείνους ες τν δρόμον, ως ν λθουν ες Κωνσταντινούπολιν. πειδ γάρ, μν βασιλες δεφένδευε τν δυσσεβ αρεσιν τν Μονοθελητν, δ γιος Μαρτνος, πεκήρυξε κα νεθεμάτισε τν Σέργιον κα Πύρρον κα Θεόδωρον τος Μονοθελητάς, κα ρον ξέδωκε μετ τς ν ώμ συναχθείσης Συνόδου, ποος νέτρεπε τν τν Μονοθελητν αρεσιν (1). Δι τατα, λέγω, στειλεν βασιλες κα φερε τν γιον ες τν Κωνσταντινούπολιν, ς επομεν, κα δέσας ατν κα τος σν ατ πισκόπους, σν κακούργους κα λστάς, μ λυσίδας κα δεσμά, φυλάκωσεν ατος ες τ Πραιτώριον, κα κε τος φκε φυλακωμένους τρες λοκλήρους χρόνους. πειτα πέστειλεν ατν κα τος σν ατ ξορίστους ες τν πόλιν τς Χερσνος τν πλησιάζουσαν ες τ Κρίμι. κε λοιπν πολλ δειν πομείνας οίδιμος, κα μαρτυρικς τν ζωήν του διαπεράσας, πρς Κύριον ξεδήμησε. Τ δ γιον ατο λείψανον νταφιάσθη ξω π τν πόλιν τς Χερσνος, ν τ Να τς περαγίας Θεοτόκου.

(1) Σημείωσαι τι γιος Μαρτνος ρχιεράτευσεν ν ώμ χρόνους πέντε κα μνας τέσσαρας.

*

Τ ατ μέρ μνήμη τν νωτέρω γίων μολογητν πισκόπων Δυτικν, τν σν τ γί Μαρτίν.

ρθ φρονοντες νδρες ερωμένοι,
Φυγν κατεκρίθησαν εθύμως μάλα.

*

Μνήμη τν γίων Μαρτύρων Κυντιλλιανο, Μαξίμου, κα Δάδα. Τελεται δ ατν Σύναξις ν τος Βιγλεντίου.

Τίνες κεφαλν ο δε κείμενοι δίχα;
Κυντιλλιανς Μάξιμός τε κα Δάδας.

Κατ τος χρόνους Διοκλητιανο κα Μαξιμιανο τν σεβν βασιλέων ν τει σϞς΄ [296], πιάσθησαν ο γιοι οτοι ες τν χώραν ζοβίαν, κα παρεδόθησαν ες τος πάτους, τν Ταρκύνιον κα Γάϊον. Κριθέντες λοιπν π ατούς, κα μολογήσαντες τν Χριστόν, βάλθησαν ες φυλακήν. φ’ ο δ κοιμήθησαν, φάνη Διάβολος ες ατούς, κα τος συμβούλευε ν ρνηθον τν Χριστόν. θεν σηκώθησαν κα προσηύχοντο, στηρίζοντες νας τν λλον ες τν το Χριστο πίστιν. Τότε γγελος Κυρίου λθών, δωκε θάρρος κα δύναμιν ες ατούς. ταν δ ξημέρωσεν, ναγκάσθησαν πολλ π τος δυσσεβες δι ν ρνηθον τν Χριστόν. πειδ δέ, χι μόνον δν ρνήθησαν τν Χριστόν, λλ κα κήρυξαν ατν μεγαλοφώνως κα θαρσαλέως, Θεν ληθινν κα ποιητν το παντός, δι τοτο δάρθησαν δυνατά, κα πάλιν βάλθησαν ες φυλακήν. πειτα ξετασθέντες μο κα μ λλους, τελευταον πεκεφαλίσθησαν, κα οτως νέβησαν ο μακάριοι στεφανηφόροι ες τ Οράνια.

*

γιος Μάρτυς λευθέριος Πέρσης ξίφει τελειοται.

λευθέριος οκ δουλώθη πλάν,
λεύθερος δ πρς ξίφους στη στόμα.

*

γιος Μάρτυς Θεοδόσιος ξίφει τελειοται.

Θεος προσοίσειν μηδαμς πεισθες δόσιν,
χθη Θεοδόσιος τν π ξίφος.

*

γιος Μάρτυς Ζώϊλος ωμαος, ν ξύλ κρεμασθείς, τελειοται.

Τόξου βέλει Ζώϊλε πληγες ν ξύλ,
Πλήττεις τν εσάξαντα τν φθορν ξύλ.

*

Το γίου νέου Μάρτυρος Δημητρίου το Πελοποννησίου θλήσαντος ν τει 1803 (2).

(2) Τ Μαρτύριον ατο ρα ες τ Νέον Λειμωνάριον.

Τας τν σν γίων πρεσβείαις Χριστ Θες λέησον μς.

Ἀπό τὸ βιβλίο: Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ. Τόμος Β’. Ἐκδόσεις Δόμος, 2005.

* * *

 

 

 

Των Αγίων Μαρτίνου Πάπα Ρώμης και των συν αυτώ, Κυντιλλιανού, Μαξίμου, Δάδα, Ελευθερίου του Πέρσου κ.ά.

This site is protected by wp-copyrightpro.com

Ορθόδοξη πίστη και ζωή στο email σας. Λάβετε πρώτοι όλες τις τελευταίες αναρτήσεις της Κοινωνίας Ορθοδοξίας:
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter! Θα λάβετε email επιβεβαίωσης σε λίγα λεπτά. Παρακαλούμε, ακολουθήστε τον σύνδεσμο μέσα του για να επιβεβαιώσετε την εγγραφή. Εάν το email δεν εμφανιστεί στο γραμματοκιβώτιό σας, παρακαλούμε ελέγξτε τον φάκελο του spam.
Έχετε εγγραφεί επιτυχώς στο newsletter!
Λυπούμαστε, υπήρξε ένα σφάλμα. Παρακαλούμε, ελέγξτε το email σας.