Ο αββάς Δανιήλ διηγήθηκε για κάποιον μεγάλο γέροντα που καθόταν στα κάτω μέρη της Αιγύπτου, ότι έλεγε με απλοϊκότητα πως ο Μελχισεδέκ είναι υιός του Θεού. (*) Ανέφεραν γι’ αυτόν στον άγιο Κύριλλο, τον αρχιεπίσκοπο Αλεξανδρείας, ο οποίος έστειλε και τον κάλεσε. Και καθώς ήξερε ότι ο γέροντας είναι θαυματουργός και ότι ο Θεός του φανερώνει οτιδήποτε του ζητήσει, και ότι από απλοϊκότητα λέει αυτόν τον λόγο, χρησιμοποίησε το εξής σοφό τέχνασμα:
«Αββά», του είπε, «σε παρακαλώ να με βοηθήσεις, επειδή ο λογισμός μού λέει ότι ο Μελχισεδέκ είναι υιός του Θεού, ενώ άλλος λογισμός λέει· “Όχι, είναι άνθρωπος, αρχιερέας του Θεού”. Επειδή λοιπόν έχω αμφιβολία σχετικά με αυτό το θέμα, έστειλα και σε κάλεσα, για να παρακαλέσεις τον Θεό να σου φανερώσει την αλήθεια».
Ο γέροντας, έχοντας εμπιστοσύνη στην ασκητικότητά του, απάντησε με παρρησία: «Δώσε μου τρεις μέρες, και εγώ θα ρωτήσω τον Θεό για το ζήτημα αυτό και θα σου πω τι είναι».
Έφυγε λοιπόν ο γέροντας και παρακαλούσε τον Θεό για το θέμα αυτό. Και μετά από τρεις μέρες πήγε στον άγιο Κύριλλο και του είπε ότι ο Μελχισεδέκ είναι άνθρωπος.
«Πώς το ξέρεις, αββά;» τον ρώτησε ο αρχιεπίσκοπος, και ο γέροντας απάντησε: «Ο Θεός μού φανέρωσε όλους τους πατριάρχες και περνούσαν ένας ένας μπροστά μου, από τον Αδάμ μέχρι τον Μελχισεδέκ, και ο άγγελος μου είπε· “Αυτός είναι ο Μελχισεδέκ”. Να είσαι λοιπόν βέβαιος ότι αυτή είναι η αλήθεια».
Έφυγε λοιπόν ο γέροντας και πλέον από μόνος του διακήρυττε ότι ο Μελχισεδέκ είναι άνθρωπος. Και χάρηκε πολύ ο άγιος Κύριλλος.
(*) Ο γέροντας ή το σκέφτηκε αυτό μόνος του ή επηρεάστηκε από κάποιους αιρετικούς της εποχής του, οι οποίοι πίστευαν στον Μελχισεδέκ ως υιό του Θεού, παρανοώντας τον απόστολο Παύλο (Εβρ. 7:1-3: Ούτος γαρ ο Μελχισεδέκ… αφωμοιωμένος δε τω Υιώ του Θεού κτλ.).
Από το βιβλίο: Το Γεροντικό, τόμος Α’, μετάφραση. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 2013, σελ. 91 (Αββάς Δανιήλ § 8).
